برچسب: کامپیوتر و سخت افزار

1 دقیقه زمان مطالعه

آی‌مک با تراشه M6 تا پیش از پایان سال ۲۰۲۶ عرضه می‌شود

آی‌مک با تراشه M6 تا پیش از پایان سال ۲۰۲۶ عرضه می‌شوداپل در آستانه عرضه مدل جدیدی از کامپیوتر همه‌کاره آی‌مک خود قرار دارد و طبق آخرین گزارش‌ها، این دستگاه مجهز به تراشه قدرتمند M6 تا پیش از پایان سال ۲۰۲۶ روانه بازار خواهد شد. این نسخه جدید عمدتاً روی ارتقای پردازنده تمرکز دارد و نباید منتظر تغییر ظاهری چشمگیری در آن بود. همچنین پیش‌بینی می‌شود که نسل دستگاه‌های M6 چرخه حضور بسیار کوتاهی در بازار داشته باشند تا راه برای ورود سریع‌تر خانواده M7 هموار شود. در میان محصولاتی از سری مک که قرار است به این چیپست مجهز شوند، آی‌مک شانس بسیار بالایی دارد. «مارک گرمن» در خبرنامه «Power On» بلومبرگ گزارش داده است که به‌روزرسانی سخت‌افزاری آی‌مک مراحل نهایی خود را طی می‌کند و خریداران می‌توانند تا پیش از پایان سال جاری میلادی این دستگاه را تهیه کنند. به‌گفته او، ظاهر محصول تفاوت خاصی با نسل فعلی مجهز به M4 نخواهد داشت و تنها احتمال دارد اپل رنگ‌بندی‌های جدیدی برای آن در نظر بگیرد. به این ترتیب، طراحی فعلی آی‌مک که نخستین‌بار در سال ۲۰۲۱ با مدل M1 معرفی شد، وارد پنجمین سال استفاده متوالی خود می‌شود. در‌همین‌حال، شایعات پیرامون عرضه آی‌مک با نمایشگر OLED نیز کماکان واقعیت ندارند و تا ورود چنین محصولی به بازار زمان زیادی باقی مانده است. جزئیات فنی پردازنده M6 و برنامه‌ریزی اپل برای سری M7برخلاف روال همیشگی اپل که چیپست‌های خود را دست‌کم یک سال در خط تولید نگه می‌دارد، نسل M6 احتمالاً تنها چند ماه دوام خواهد آورد. گزارش‌های پیشین در ماه ژوئیه نشان می‌دادند که این تراشه شاید فقط برای یک بازه ۶ ماهه در بازار حضور داشته باشد و پس از آن، نسل جدید M7 به‌سرعت معرفی شود. همچنین شواهد حاکی از آن است که کوپرتینویی‌ها تنها به تولید نسخه پایه تراشه M6 اکتفا می‌کنند و خبری از مدل‌های پرو، مکس یا اولترا برای این نسل نخواهد بود. به‌جای آن، نسل جدید M7 در نیمه اول سال ۲۰۲۷ کار خود را آغاز خواهد کرد. مدل‌های قدرتمندتر M7 Pro و M7 Max در اواخر ۲۰۲۷ و نسخه پرچمدار M7 Ultra در سال ۲۰۲۸ از راه می‌رسند. انگیزه اصلی این تغییر مسیر سریع، دستیابی به جهش‌های عظیم در پردازش داده‌های هوش مصنوعی است. با وجود اینکه چیپست M6 به پهنای باند حافظه ۲۰۰ گیگابایت‌برثانیه، معماری حافظه نوین و پردازشگر گرافیکی ۱۲ هسته‌ای مجهز خواهد بود، تراشه نسل بعد یعنی M7 پیشرفت‌های بنیادین بسیار بزرگ‌تری را برای کاربران اپل به ارمغان خواهد آورد.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

سونی به کاربران یادآوری کرد: مالک بازی‌های دیجیتالی خود نیستید

سونی به کاربران یادآوری کرد: مالک بازی‌های دیجیتالی خود نیستیدشرکت سونی با ارسال ایمیلی درباره به‌روزرسانی توافق‌نامه کاربری برای دارندگان حساب‌های پلی‌استیشن، به آن‌ها یادآوری کرده است که خرید بازی دیجیتالی به معنای مالکیت واقعی آن نیست. طبق گزارش‌ها، در این ایمیل‌ها توضیح داده شده که خرید یک بازی دیجیتالی از PlayStation Store، در واقع مجوزی قابل لغو برای دسترسی به محتوا در اختیار کاربر قرار می‌دهد و مالکیت خود بازی یا رسانه به او منتقل نمی‌شود. بنابراین در صورت مسدود شدن حساب، تعطیلی یک سرویس یا پایان یافتن قراردادهای صدور مجوز، بازیکنان ممکن است دسترسی خود به کل کتابخانه دیجیتالی‌شان را از دست بدهند و راهی برای بازگرداندن آن نداشته باشند. آینده‌ای بدون مالکیت حقیقی بازی‌ها؟اگرچه چنین مفادی سال‌هاست بخشی از شرایط حقوقی فروشگاه‌های دیجیتالی بوده‌اند، تصمیم سونی برای برجسته کردن این موضوع در شرایط فعلی با واکنش‌های منفی زیادی مواجه شده است. این یادآوری در شرایطی منتشر شده که سونی به‌دلیل برنامه‌های آینده‌اش برای عرضه بازی‌ها با انتقادهای گسترده‌ای روبه‌رو است. این شرکت اوایل سال جاری اعلام کرد از ژانویه ۲۰۲۸ عرضه بازی‌های جدید پلی‌استیشن روی دیسک‌های فیزیکی را متوقف خواهد کرد. حرکت به‌سمت اکوسیستمی کاملاً دیجیتالی، خشم فعالان حوزه حفظ بازی‌ها، کلکسیونرها و گیمرهایی را برانگیخته که برای کاهش هزینه‌های خود به بازار بازی‌های دست‌دوم وابسته هستند. باوجود اعتراض‌های گسترده، به نظر می‌رسد سونی همچنان قصد دارد این برنامه را اجرا کند. این شرکت حتی روی جعبه کنسول‌های جدید PS5 برچسب‌های هشدار قرار داده و به خریداران اطلاع می‌دهد که فروشگاه‌های خرده‌فروشی تا سال ۲۰۲۸ به‌طور انحصاری به عرضه بازی‌های دیجیتالی روی خواهند آورد. امیدها برای عقب‌نشینی سونی از این تصمیم نیز چندان زیاد نیست. این شرکت مدتی است تأسیسات اصلی تولید دیسک خود در اتریش را نیز بازسازی می‌کند. طبق گزارش‌ها، سرمایه‌گذاری سنگینی روی فناوری‌های جدید در این کارخانه انجام می‌شود تا از آن برای تولید میکرولنزهای اپتیکی استفاده شود؛ درنتیجه زیرساخت لازم برای تولید انبوه دیسک‌های بازی نیز به‌زودی دیگر وجود نخواهد داشت.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

انویدیا می‌خواهد دیوار خانه‌ها را به دیتاسنتر پردازنده‌های Blackwell تبدیل کند

انویدیا می‌خواهد دیوار خانه‌ها را به دیتاسنتر پردازنده‌های Blackwell تبدیل کندانویدیا حالا به برخی از صاحبان خانه این فرصت را می‌دهد تا در تب‌وتاب فعلی بازار هوش مصنوعی و تقاضای بالای پردازش سهیم شوند. این شرکت قصد دارد پردازشگرهای گرافیکی Blackwell خود را روی دیوار خارجی خانه‌ها نصب کند؛ آن هم بدون دریافت هیچ هزینه‌ای در ابتدای کار. انویدیا در ماه آوریل با شرکت SPAN که در زمینه راهکارهای هوشمند مدیریت انرژی فعالیت می‌کند، همکاری خود را آغاز کرد تا سرویس XFRA را ارائه دهد؛ سرویسی که یک راهکار دیتاسنتر توزیع‌شده محسوب می‌شود و با همکاری برخی از شرکت‌های بزرگ خانه‌سازی، از جمله PulteGroup، توسعه پیدا می‌کند. اکنون اطلاعات بیشتری درباره این همکاری منتشر شده است. طبق گزارش‌های جدید، انویدیا قصد دارد ۱۶ پردازشگر گرافیکی Blackwell و ۴ پردازنده سرور را در یک محفظه پردازشی نصب کند و این محفظه را روی دیوار خارجی برخی خانه‌ها قرار دهد. ارزش مجموع سخت‌افزارهای به‌کاررفته در هر واحد، بیش از ۲۵۰ هزار دلار اعلام شده است. این محفظه که توسط SPAN طراحی شده، تقریباً ابعادی مشابه یک کولر گازی دارد و به‌صورت دیواری نصب می‌شود. این سیستم به‌عنوان یک نود پردازشی برای دیتاسنتر توزیع‌شده عمل خواهد کرد و توان پردازشی خود را در اختیار زیرساخت‌های مورد نیاز هوش مصنوعی قرار می‌دهد. اگر خانه افراد برای حضور در این برنامه انتخاب شود، هیچ هزینه‌ای در ابتدای کار پرداخت نخواهند کرد. علاوه‌براین، انویدیا و SPAN بخش قابل‌توجهی از هزینه برق و اینترنت مورد نیاز سیستم را نیز پرداخت خواهند کرد. در مقابل، صاحب خانه بخشی از درآمدی را که این سیستم پردازشی از فعالیت‌های خود به دست می‌آورد دریافت خواهد کرد؛ البته میزان دقیق این سهم هنوز اعلام نشده است. بااین‌حال، این برنامه درحال‌حاضر تنها یک طرح آزمایشی محدود است و حدود ۱۰۰ خانه در چند منطقه منتخب را شامل می‌شود. اگر این طرح بتواند از نظر تجاری موفق باشد، احتمالاً در آینده شاهد نصب تعداد بسیار بیشتری از ماژول‌های پردازشی دیواری انویدیا در خارج از خانه‌ها خواهیم بود. در واقع، دیتاسنترهای توزیع‌شده ممکن است در چند سال آینده به اندازه پنل‌های خورشیدی در خانه‌ها رایج شوند. هر واحد احتمالاً می‌تواند در ساعات کم‌مصرف شب فعالیت کند تا فشار کمتری به شبکه برق وارد شود. از طرف دیگر، این سیستم می‌تواند در طول روز نیز فعالیت کند تا از انرژی مازاد تولیدشده توسط پنل‌های خورشیدی خانه‌ها استفاده بیشتری شود. اگر چنین فرصتی در اختیار شما قرار بگیرد، آیا حاضر هستید یک سیستم پردازشی مجهز به سخت‌افزارهای انویدیا را روی دیوار خانه خود نصب کنید و در ازای آن بخشی از هزینه‌ها و درآمد پردازشی را دریافت کنید؟

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

AMD مشخصات Radeon RX 9050 با ۴ گیگابایت حافظه را تأیید کرد؛ همراه با باس ۶۴ بیتی و Infinity Cache نصف‌شده

AMD مشخصات Radeon RX 9050 با ۴ گیگابایت حافظه را تأیید کرد؛ همراه با باس ۶۴ بیتی و Infinity Cache نصف‌شدهAMD سرانجام صفحه رسمی یکی از جدیدترین کارت‌های گرافیک RDNA 4 خود را منتشر کرد. این شرکت اخیراً ضعیف‌ترین کارت گرافیک سری RX 9000 بر پایه معماری RDNA 4 را با نام Radeon RX 9050 معرفی کرده است. این کارت در دو نسخه عرضه می‌شود؛ مدل اول RX 9050 با ۸ گیگابایت حافظه و مدل دوم Radeon RX 9050 با ۴ گیگابایت حافظه است. با وجود اینکه هر دو مدل نام یکسانی دارند، پیکربندی حافظه آن‌ها تفاوت قابل‌توجهی با یکدیگر دارد. مدل RX 9050 4GB مانند نسخه ۸ گیگابایتی همچنان از ۱۶ واحد محاسباتی (Compute Unit) و ۱۰۲۴ پردازنده جریانی (Stream Processor) بهره می‌برد، اما تفاوت اصلی میان نسخه‌های ۴ و ۸ گیگابایتی به پیکربندی حافظه آن‌ها مربوط می‌شود. صفحه رسمی RX 9050 4GB اکنون در وب‌سایت AMD.com در دسترس قرار گرفته است؛ این اتفاق پس از آن رخ داد که AMD با انتشار درایور Adrenalin Edition 26.8.1، به‌صورت رسمی پشتیبانی از این کارت گرافیک را به درایورهای خود اضافه کرد. اکنون که صفحه محصول در دسترس قرار گرفته، مشخص شده است که AMD پیکربندی حافظه نسخه ۴ گیگابایتی را به شکل قابل‌توجهی محدود کرده است. این کارت تنها از ۴ گیگابایت حافظه GDDR6 استفاده می‌کند و این حافظه از طریق یک باس ۶۴ بیتی به پردازنده گرافیکی متصل شده است. این درحالی است که نسخه ۸ گیگابایتی از باس حافظه ۱۲۸ بیتی بهره می‌برد. درنتیجه، پهنای باند حافظه RX 9050 4GB به تنها ۱۴۴ گیگابایت‌برثانیه می‌رسد، درحالی‌که نسخه ۸ گیگابایتی پهنای باند ۲۸۸ گیگابایت‌برثانیه را ارائه می‌دهد. AMD علاوه‌بر کاهش ظرفیت و پهنای باند حافظه، مقدار Infinity Cache این کارت را نیز نصف کرده است. نسخه ۸ گیگابایتی RX 9050 به ۳۲ مگابایت Infinity Cache مجهز است، اما AMD این مقدار را در نسخه ۴ گیگابایتی به تنها ۱۶ مگابایت کاهش داده است. این کاهش باعث می‌شود کارت گرافیک برای دسترسی به داده‌ها وابستگی بیشتری به باس حافظه فیزیکی داشته باشد و در نتیجه، عملکرد آن کاهش پیدا کند. از طرف دیگر، ۴ گیگابایت حافظه گرافیکی برای بسیاری از بازی‌های مدرن ظرفیت پایینی محسوب می‌شود و انتظار می‌رود RX 9050 4GB در رزولوشن‌های بالاتر عملکرد ضعیف‌تری داشته باشد. بااین‌حال، باید توجه داشت که RX 9050 4GB صرفاً برای سیستم‌های OEM عرضه می‌شود و نسخه‌ای اختصاصی برای تولیدکنندگان کامپیوترهای آماده خواهد بود. در مقابل، مدل ۸ گیگابایتی RX 9050 در برخی مناطق به‌عنوان یک کارت گرافیک مستقل در دسترس کاربران قرار خواهد گرفت.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

کارت گرافیک ورک‌استیشن Blackwell با امضای جنسن هوانگ بیش از ۵۷ هزار دلار فروخته شد

کارت گرافیک ورک‌استیشن Blackwell با امضای جنسن هوانگ بیش از ۵۷ هزار دلار فروخته شدیک کارت گرافیک ورک‌استیشن «جنسن هوانگ»، مدیرعامل انویدیا، که دو بار توسط او امضا شده بود، با قیمتی تقریباً ۱۰ برابر برآورد اولیه به فروش رسید. به گزارش بیزینس اینسایدر، کارت گرافیک RTX Pro 6000 Blackwell Workstation Edition در حراجی RR Auction و به‌عنوان بخشی از مجموعه «Steve Jobs & the Computer Revolution: The Apple 50th Anniversary Auction Part Two» با قیمت ۵۷,۴۵۰ دلار فروخته شد. این کارت گرافیک ورک‌استیشن به‌خودی‌خود نیز محصولی گران‌قیمت است و قیمت آن بین ۱۲ هزار تا ۱۶ هزار دلار متغیر است. برخی وسایل متعلق به استیو جابز نیز در این حراج فروخته شدنداگرچه کارت‌های گرافیکی مخصوص بازی باعث شهرت انویدیا شده‌اند و هوانگ نیز تعداد قابل‌توجهی از آنها را امضا کرده است، این مدل برای انجام پردازش‌های سنگینی مانند توسعه هوش مصنوعی ساخته شده و انویدیا آن را «قدرتمندترین GPU دسکتاپ ساخته‌شده تاکنون» می‌نامد. در این مجموعه، یک کامپیوتر کمیاب «Apple-1 Neumark» که بازسازی شده و دوباره به وضعیت قابل‌استفاده بازگردانده شده بود، با قیمت ۴۹۹,۳۶۳ دلار لقب گران‌ترین فروش را به خود اختصاص داد. همچنین تعدادی از وسایل شخصی استیو جابز نیز به فروش رسید؛ ازجمله عکس‌هایی که در اتاق نشیمن خانه او نصب بودند، یادداشتی برای پدرش، قطعات کامپیوتری نگهداری‌شده در خانه خانوادگی و حتی پروژه نمایشگاه علمی دوران کلاس هشتم جابز. برخلاف پروژه چند دهه‌ قدیمی جابز، کارت گرافیک امضاشده توسط هوانگ تنها چند ماه فرصت داشت تا ارزش خود را افزایش دهد. طبق اعلام RR Auction، این کارت گرافیک به‌عنوان جایزه یک قرعه‌کشی در رویداد GTC 2026 Physical AI Meetup اهدا شده بود؛ رویدادی که هم‌زمان با کنفرانس سالانه بزرگ انویدیا در ماه مارس برگزار شد. در ماه ژوئیه یک کت تام فورد که هوانگ پیش‌تر پوشیده و آن را امضا کرده بود به قیمت ۹۶۰ هزار دلار به حراج گذاشته شده بود. درآمد حاصل از این فروش به یک سازمان غیرانتفاعی اختصاص یافت که از برنامه‌های کمک‌هزینه تحصیلی و اقامت برای نسل جدید بنیان‌گذاران حمایت می‌کند.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

تراشه پرچمدار بعدی کوالکام پیش از معرفی در بازار دست‌دوم چین به فروش گذاشته شد

تراشه پرچمدار بعدی کوالکام پیش از معرفی در بازار دست‌دوم چین به فروش گذاشته شد یک فروشنده مستقر در شنژن چین، پردازنده‌ای با شناسه اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ پرو (با کد SM8975-100-BC) را در پلتفرم Xianyu که بزرگ‌ترین بازار آنلاین کالاهای دست‌دوم در چین محسوب می‌شود، برای فروش قرار داد. این آگهی مدتی بعد حذف شد. فروشنده ادعا کرده بود که این قطعه یک نمونه مهندسی جداشده از یک برد آزمایشی است و آن را با قیمت اولیه ۳۰۰ یوان (حدود ۴۲ دلار) ثبت کرده بود که البته قیمت نهایی را قابل‌مذاکره اعلام کرد. کد SM8975 با مشخصات مدلی که پیش‌تر ابعاد قالب آن مشخص شده بود، تطابق دارد. شرکت کوالکام نیز پیش از این با نمایش موقت دو تراشه با برند اسنپدراگون ۸ الیت در تیزر تبلیغاتی مربوط به رویداد Snapdragon Summit (که در ۳۱ شهریور آغاز می‌شود)، نشان داد که این نسل شامل بیش از یک قالب پرچمدار خواهد بود. روی قالب پردازنده عبارت SM8975-100-BC با لیزر حک شده که نشان‌دهنده اولین نسخه مهندسی این چیپ منطبق با حافظه رم LPDDR5X است. دو تراشه موجود حامل کدهای رهگیری ساخت (Lot Codes) مجزا شامل FC5528M5 و FX602R8T هستند. این شناسه‌ها اطلاعات مربوط به کارخانه ریخته‌گری، سایت مونتاژ و تاریخ بسته‌بندی را مشخص می‌کنند. حرف F در ابتدای کد نخست، کمپانی TSMC را به عنوان کارخانه سازنده (احتمالاً با فناوری لیتوگرافی N2P) معین می‌کند؛ C مربوط به تأسیسات شرکت Amkor در کره جنوبی است؛ عدد ۵ نمایانگر سال ۲۰۲۵ و عدد ۵۲ نشان‌دهنده آخرین هفته کاری سال (هفته ۵۲ام) است که تاریخ بسته‌بندی چیپ را به اواخر دسامبر ۲۰۲۵ می‌رساند. کد دوم نیز تولید TSMC در سایت امکور ژاپن (با نشانه X)، سال ۲۰۲۶ (عدد ۶) و هفته دوم کاری این سال (عدد ۰۲) یعنی اوایل ژانویه ۲۰۲۶ را نشان می‌دهد. بقیه ارقام این شناسه‌ها شماره‌سریال‌های خود قطعه هستند. برآیند این کدها بیانگر آن است که کوالکام تا اواخر دسامبر ۲۰۲۵ نمونه‌های عملیاتی را تولید کرده و بسته‌بندی آنها در دو مرکز امکور با فاصله زمانی تقریباً دو هفته انجام شده است. براساس اطلاعات موجود، نمونه‌های آزمایشی از ۳ فوریه ۲۰۲۶ در اختیار تولیدکنندگان تجهیزات (OEM) قرار گرفته‌اند. تفاوت سیستم دفع حرارت اسنپدراگون ۸ الیت نسل ۶ پرو و اگزینوس ۲۶۰۰ سامسونگ تصاویر منتشرشده نخستین نگاه واقعی به سامانه دفع حرارت داخلی کوالکام را در برابر قابلیت Heat Pass Block استفاده‌شده در تراشه اگزینوس ۲۶۰۰ سامسونگ به تصویر می‌کشند. این سیستم داخلی که میان قالب و درپوش پکیج قرار دارد و با نام تجاری Heat Slug Sheet نیز شناخته می‌شود، در مقایسه با نسخه موجود روی اگزینوس ۲۶۰۰ اندازه کوچک‌تری دارد. در تراشه‌ها، تفاوت در اندازه خنک‌کننده به ساختار پکیج حافظه آنها بازمی‌گردد. پردازنده سامسونگ از یک پکیج FBGA کوچک‌تر با ۵۶۳ پین لحیم‌کاری برای LPDDR5X استفاده می‌کند. در مقابل، تراشه کوالکام باید به‌طور هم‌زمان از هر دو نوع حافظه رم LPDDR6 و LPDDR5X پشتیبانی کند؛ امری که منجر به استفاده از ۱۲۹۵ پین برای LPDDR6 و ۴۹۶ پین برای LPDDR5X شده و در نتیجه فضای فیزیکی کمتری را برای قرارگیری پخش‌کننده حرارتی روی پکیج باقی می‌گذارد. اگزنویس 2600 تراشه کوالکام حاضر در این آگهی فروشنده همچنین ادعا کرده بود که این تراشه را برای مقاصد تعمیراتی و تجزیه‌وتحلیل چیپ عرضه کرده و مدعی دسترسی به موجودی عمده آن بود. بااین‌حال هیچ‌کدام از این موارد به‌صورت رسمی توسط کوالکام تایید نشده است.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

سامسونگ از نخستین نمایشگر اولد ۳۰۰ هرتزی جهان برای لپ‌تاپ‌ها رونمایی کرد

سامسونگ از نخستین نمایشگر اولد ۳۰۰ هرتزی جهان برای لپ‌تاپ‌ها رونمایی کرد سامسونگ دیسپلی در جریان نمایشگاه IMID 2026 در شهر بوسان کره جنوبی، از چندین فناوری پیشگامانه در حوزه پنل‌های اولد پرده برداشت. در میان این دستاوردها، معرفی پنل ۱۶ اینچی OLED ویژه لپ‌تاپ با نرخ نوسازی ۳۰۰ هرتز توجه زیادی را به خود جلب کرده است. علاوه‌بر این محصول، غول کره‌ای پنل اولد تاشو ۷.۶ اینچی جدیدی با زاویه دید گسترده‌تر را به نمایش گذاشت. ویژگی‌های پنل اولد ۳۰۰ هرتزی سامسونگ برای لپ‌تاپ‌ها این پنل ۱۶ اینچی اولد از وضوح 2.5K و نسبت تصویر ۱۶:۹ بهره می‌برد و پشتیبانی از نرخ نوسازی متغیر تا سقف ۳۰۰ هرتز آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای لپ‌تاپ‌های گیمینگ رده‌بالا تبدیل می‌کند. این نخستین پنل OLED لپ‌تاپ در جهان است که به چنین رفرش‌ریت بالایی دست پیدا می‌کند و انتظار می‌رود در آینده توسط برندهای بزرگ در ساخت لپ‌تاپ‌های گیمینگ پرچمدار به کار گرفته شود. سامسونگ جزئیاتی درباره حداکثر یا میانگین روشنایی این پنل منتشر نکرده، اما پشتیبانی از دامنه دینامیکی بالا (HDR) در آن پیش‌بینی می‌شود. همچنین این پنل به لطف ساختار اولد، مشکی مطلق، کنترل نور پس‌زمینه در سطح پیکسل و کنتراست بی‌نهایت ارائه می‌دهد. سامسونگ دیسپلی در کنار این پنل لپ‌تاپ، دو مانیتور گیمینگ مجهز به پنل QD-OLED را نیز معرفی کرد. مدل نخست یک پنل ۳۱.۵ اینچی با وضوح 4K و نرخ نوسازی متغیر ۳۶۰ هرتز است و مدل دوم شامل پنل فوق‌عریض ۳۴ اینچی با نسبت تصویر ۲۱:۹ و رفرش‌ریت متغیر ۳۶۰ هرتز می‌شود. در این نمایشگاه کانسپت‌های آینده‌نگرانه دیگری نیز از سوی سامسونگ به نمایش درآمد. از جمله این دستگاه‌ها به نمایشگر ۶.۹ اینچی موسوم به Humanoid Display با قابلیت ردیابی چشم برای کاربردهای حوزه رباتیک، یک پلاک یا گردنبند هوش مصنوعی مجهز به نمایشگر اولد و یک دستگاه گرامافون با طراحی آنالوگ و نمایشگر اولد اشاره شده است.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

تراشه 5 نانومتری علی‌بابا اکنون مدل Qwen-3.8 را به صورت بومی اجرا می‌کند

تراشه 5 نانومتری علی‌بابا اکنون مدل Qwen-3.8 را به صورت بومی اجرا می‌کند به‌نظر می‌رسد علی‌بابا با ارائه پشتیبانی روز صفر از مدل هوش مصنوعی فوق‌العاده توانمند Qwen-3.8 27B روی تراشه اختصاصی RISC-V خود به نام XuanTie C950، درحال الگوبرداری از استراتژی انویدیا است. علی‌بابا از تراشه XuanTie C950 در مارس ۲۰۲۶ رونمایی کرد و آن را به عنوان محصولی بر پایه معماری RISC-V برای هوش مصنوعی لبه بازاریابی نمود. برخلاف تراشه‌های ASIC معمول، XuanTie C950 برای پردازش‌های هوش مصنوعی متکی به کارت‌های گرافیک نیست. در عوض، این تراشه اساساً یک پردازنده ۶۴ بیتی RISC-V در سطح سرور است که از ۶۴ هسته پردازشی روی یک تکه سیلیکون بهره می‌برد، فرکانس کاری آن تا ۳.۲۰ گیگاهرتز قابل ارتقا است و خوشه‌های متعدد آن یعنی ۸ هسته در هر خوشه به‌صورت بومی با استفاده از بستر ارتباطی پرسرعت AMBA CHI به یکدیگر متصل شده‌اند. علاوه‌براین، برای مدیریت پردازش‌های سنگین هوش مصنوعی، موتورهای شتاب‌دهنده ماتریسی و برداری مستقیماً درون تراشه تعبیه شده‌اند که نیاز به کارت‌های گرافیک مجزا را برطرف می‌کند. تراشه XuanTie C950 علی‌بابا دارای حافظه‌های کش سطح اول (L1) استاندارد و کش سطح دوم (L2) انعطاف‌پذیر با قابلیت پیکربندی بالا است و از یک کش سطح سوم (L3) اشتراکی اختیاری برای جلوگیری از گلوگاه‌های ارتباطی بین هسته‌ها پشتیبانی می‌کند. این تراشه همچنین از الگوریتم‌های پیش‌فراخوانی هوشمند داده در سطح سخت‌افزار استفاده می‌کند تا رشته‌های حافظه را زودتر بارگذاری کند. این موضوع ما را به هسته اصلی بحث امروز می‌رساند. علی‌بابا اکنون پشتیبانی روز صفر را برای جدیدترین مدل Qwen-3.8 27B خود به تراشه XuanTie C950 آورده است که سرعت رمزگشایی ۳۰ توکن در ثانیه و زمان دریافت اولین توکن (TTFT) تنها ۱.۹ ثانیه ارائه می‌دهد. برای اطلاع کسانی که ممکن است آگاه نباشند، Qwen-3.8 27B یک مدل هوش مصنوعی ۲۷ میلیارد پارامتری با وزن‌های باز است که قابلیت‌های کدنویسی مشابه Opus 4.5 ارائه می‌دهد و در عین حال می‌تواند روی یک مک‌بوک اجرا شود. علی‌بابا با ارائه پشتیبانی روز صفر از این مدل روی XuanTie C950، نه تنها سعی دارد مشتریان را درون اکوسیستم خود حفظ کند، بلکه اختیارات خود را در زمینه زیرساخت‌های پردازشی به طور قابل توجهی گسترش می‌دهد. در نهایت، علی‌بابا می‌تواند به‌راحتی تراشه C950 را با سایر شتاب‌دهنده‌های هوش مصنوعی درون مراکز داده خود جفت کند تا پردازش‌های مربوط به استنتاج را به شکلی کارآمد مدیریت نماید. ازجمله دیگر ویژگی‌های تراشه XuanTie C950 می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: این تراشه بر پایه معماری مجموعه دستورالعمل (ISA) متن‌باز RISC-V ساخته شده است؛ امری که به علی‌بابا اجازه می‌دهد هزینه‌های لایسنس مرتبط با معماری x86 یا طراحی‌های ARM را دور بزند و به قابلیت سفارشی‌سازی بیشتری دست یابد. این تراشه از پهنای رمزگشایی ۸ دستورالعملی استفاده می‌کند که به هسته اجازه می‌دهد حجم بزرگی از دستورات را به طور هم‌زمان بخواند و پردازش کند. این تراشه دارای یک خط لوله (Pipeline) ۱۶ مرحله‌ای است که با تقسیم هر دستورالعمل به ۱۶ بخش، میان حفظ سرعت ساعت بالا و اجرای کارآمد پردازش‌های پیچیده سرور و هوش مصنوعی تعادل برقرار می‌سازد. برخلاف کارت‌های گرافیک، تراشه XuanTie C950 یک رشته استنتاج منفرد را به ازای هر سوکت اجرا می‌کند که آن را برای استقرار در محیط‌های لبه و استنتاج خصوصی مناسب‌تر از APIهای عمومی با هم‌زمانی بالا می‌سازد. ترکیب خط لوله سفارشی و موتورهای شتاب‌دهنده یکپارچه، XuanTie C950 را به نخستین پردازنده RISC-V تبدیل می‌کند که برای اجرای کاملاً بومی مدل‌های زبانی بزرگ (LLM) چند میلیارد پارامتری و بدون نیاز به لایه‌های شبیه‌سازی یا ترجمه طراحی شده است؛ واحدهای سخت‌افزاری و افزونه‌های مجموعه دستورالعمل برای اجرای مستقیم عملیات اصلی مورد نیاز مدل‌های هوش مصنوعی کوچک و متوسط طراحی شده‌اند. به‌نظر می‌رسد که XuanTie C950 توسط شرکت TSMC و روی لیتوگرافی ۵ نانومتری آن ساخته شده است، اگرچه علی‌بابا هیچ تأیید مستقیمی دراین‌باره ارائه نکرده است.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

اینتل بخشی از سهم بازار بسته‌بندی تراشه‌ها را از TSMC تصاحب کرد

اینتل بخشی از سهم بازار بسته‌بندی تراشه‌ها را از TSMC تصاحب کرد بر اساس داده‌های منتشره از سوی مؤسسه پژوهشی SemiAnalysis Chipbook، با افزایش چشمگیر تقاضا برای فناوری بسته‌بندی تراشه CoWoS، شرکت TSMC ممکن است بخشی از سهم بازار خود را به اینتل واگذار کرده باشد. فناوری CoWoS که مخفف عبارت «تراشه روی ویفر روی سابستریت» است، گامی کلیدی و تعیین‌کننده در فرآیند تولید تراشه‌های هوش مصنوعی به شمار می‌رود. این فرایند شامل ترکیب چند کارت گرافیک و تراشه حافظه در یک پکیج واحد است که سپس در مراکز داده یا سایر زیرساخت‌های محاسباتی مورد استفاده قرار می‌گیرد. اینتل در حال کسب سهم بیشتری از بازار بسته‌بندی تراشه است اگرچه ماشین تولید تراشه پرقدرت و منظم TSMC اطمینان حاصل کرده است که بازار تراشه‌های محاسباتی هوش مصنوعی جهانی دچار کمبود شدید نشوند، اما سایر بخش‌های صنعت نیمه‌هادی با گلوگاه‌های جدی مواجه شده‌اند. این بخش‌ها شامل بسته‌بندی و تولید تراشه‌های حافظه هستند که هر دو برای یک تراشه هوش مصنوعی مدرن کاملاً ضروری حیاتی محسوب می‌شوند. اگرچه فرایند بسته‌بندی مسئولیت ترکیب تراشه‌های محاسباتی و حافظه را در یک پکیج واحد برعهده دارد، تراشه‌های حافظه نیز مسئول نگهداری داده‌ها هنگام انجام محاسبات توسط تراشه‌های پردازشی هستند. کمبود تراشه‌های حافظه همچنین سرنوشت شرکت کره‌ای SK hynix را تغییر داد و تحولات زیادی در سامسونگ ایجاد کرد؛ جایی که کارگران برای دریافت پاداش‌های سخاوتمندانه از سودهای سرشار تراشه‌ها دست به اعتراض زدند. محدودیت‌های بخش بسته‌بندی از نخستین مواردی بود که TSMC در آغاز موج فعلی هوش مصنوعی به آن اشاره کرد. این شرکت حتی در اوایل سال ۲۰۲۳ ظرفیت بسته‌بندی خود را به ۱۵ هزار ویفر در ماه افزایش داده بود. بااین‌حال، با وجود چندین مرحله افزایش ظرفیت، TSMC همچنان فشار ناشی از تقاضای فوق‌العاده هوش مصنوعی را حس می‌کند. در همین راستا، گزارشی در ماه ژوئیه از روزنامه کامرشال تایمز مدعی شد که به دلیل عدم توانایی TSMC در پاسخگویی به تقاضای بسته‌بندی، سفارشات به سمت اینتل و سایر شرکت‌ها سرازیر شده‌اند. اکنون به نظر می‌رسد این گزارش با داده‌های دریافتی از سوی مؤسسه SemiAnalysis Chipbook تأیید شده است. این داده‌ها صادرات تراشه از کره جنوبی را تحلیل می‌کنند و نشان می‌دهند که ۱.۳ میلیارد دلار تراشه به مقصد مالزی بارگیری شده است، درحالی‌که عرضه در تایوان به زیر مرز ۳ میلیارد دلار کاهش یافته است. این تراشه‌ها حافظه‌هایی با پهنای باند بالا (HBM) هستند که معمولاً در تراشه‌های هوش مصنوعی استفاده می‌شوند. از آنجا که اینتل تنها تولیدکننده بزرگ تراشه در مالزی است، به احتمال زیاد این تراشه‌ها به مقصد تأسیسات این شرکت ارسال شده‌اند. محصولات اصلی بسته‌بندی تراشه اینتل شامل EMIB و EMIB-T هستند که معمولاً برای تراشه‌های کم‌مصرف استفاده می‌شوند. از سوی دیگر، فناوری CoWoS شرکت TSMC که از تراکم ارتباطی بالاتری برخوردار است، روشی محبوب و مطلوب برای تراشه‌های پرمصرف مانند محصولات تولیدشده توسط انویدیا به شمار می‌رود.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

هشدار تحلیلگران مورگان استنلی: جهش ۵۰ درصدی قیمت رم‌های DDR4 در راه است

دلیل این افزایش این است که شرکت‌ها تولید حافظه‌های قدیمی DRAM را فدای تأمین حافظه‌های HBM می‌کنند. The post هشدار تحلیلگران مورگان استنلی: جهش ۵۰ درصدی قیمت رم‌های DDR4 در راه است appeared first on دیجیاتو.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

درگاه‌های فراموش شده: از AGP تا FireWire؛ گورستان پورت‌هایی که روزگاری پادشاهی می‌کردند

درگاه‌های فراموش شده: از AGP تا FireWire؛ گورستان پورت‌هایی که روزگاری پادشاهی می‌کردند در قبرستان تاریک و بی‌انتهای تکنولوژی، در کنار مانیتورهای غول‌پیکر CRT و فلاپی‌درایوهای خاک‌گرفته، ردیفی از قهرمانان خاموش آرمیده‌اند: درگاه‌ها و پورت‌هایی که روزگاری شریان‌های حیاتی ارتباطات دیجیتال ما بودند. برای نسل جدید که به کابل‌های همه‌فن‌حریف USB-C و ارتباطات بی‌سیم بلوتوث عادت کرده است، شاید درک این موضوع دشوار باشد که تا همین یک دهه پیش، پشت کیس‌های کامپیوتر شبیه به یک تابلوی نقاشی پیچیده از پین‌ها، خارهای پلاستیکی و پیچ‌های فلزی بود. هر پورت، زبان و تخصص خودش را داشت. برای اتصال ماوس به یک رنگ نیاز داشتید، برای کیبورد به رنگی دیگر، و برای پرینتر به کابلی ضخیم که با دو پیچ بزرگ به مادربرد متصل می‌شد. اما دنیای بی‌رحم تکنولوژی، هیچ تعصبی روی نوستالژی ندارد. در این مقاله به سراغ پورت‌های محبوبی می‌رویم که زمانی برای اجرای بازی‌های سه‌بعدی یا تدوین ویدیوهای خانگی حیاتی بودند، اما در نهایت توسط هیولاهای استانداردی چون USB و PCIe بلعیده شدند. این داستان صعود و سقوط درگاه‌های فراموش‌شده است. فصل اول: درگاه AGP؛ بزرگراه اختصاصی برای انقلاب سه‌بعدی در اواسط دهه 1990 میلادی، صنعت بازی‌های ویدیویی در حال تجربه یک زلزله تاریخی بود. بازی‌هایی مانند Quake و Tomb Raider در حال انتقال دنیای گیمینگ از فضای دوبعدی به گرافیک‌های سه‌بعدی بودند. تا پیش از آن، کارت‌های گرافیک از طریق درگاه استاندارد PCI به مادربرد متصل می‌شدند. اما PCI یک مشکل اساسی داشت: مانند یک خیابان یک‌طرفه و شلوغ بود که کارت گرافیک باید آن را با کارت صدا، مودم و کارت شبکه شریک می‌شد. چالش فنی و راهکار اینتل: برای رندر کردن محیط‌های سه‌بعدی، کارت‌های گرافیک نیاز داشتند تا بافت‌ها (Textures) را به سرعت پردازش کنند. حافظه روی کارت‌های گرافیک در آن زمان بسیار کم بود (معمولاً بین 2 تا 4 مگابایت) و کارت مجبور بود بافت‌ها را در حافظه رم (RAM) سیستم ذخیره کند. اما پهنای باند PCI که تنها 133 مگابایت بر ثانیه بود، به یک گلوگاه خفه‌کننده تبدیل شده بود. در سال 1997، شرکت اینتل (Intel) ناجی گیمرها شد و درگاه AGP (Accelerated Graphics Port) را معرفی کرد. AGP یک گذرگاه اختصاصی فقط و فقط برای کارت گرافیک بود. به زبان ساده: اینتل یک اتوبان چند بانده و مستقیم از کارت گرافیک به پردازنده و رم کشید تا کارت گرافیک دیگر نیازی به منتظر ماندن در ترافیک سایر قطعات نداشته باشد. دوران طلایی و مرگ: درگاه AGP با نسخه‌های متوالی (از 1x تا 8x) پهنای باند را به 2133 مگابایت بر ثانیه رساند. کارت‌های گرافیک افسانه‌ای مانند Nvidia GeForce 256 و سری Radeon 9000 روی همین درگاه شکوفا شدند. اما با ورود به دهه 2000، معماری پردازش موازی AGP به سقف توانایی‌های فیزیکی خود رسید. در سال 2004، درگاه PCI Express (PCIe) با معماری سریال و قابلیت انتقال دوطرفه داده‌ها متولد شد و AGP را در کمتر از سه سال به زباله‌دان تاریخ فرستاد. فصل دوم: FireWire (IEEE 1394)؛ رویای اشرافی اپل که توسط USB کشته شد اگر در اوایل دهه 2000 یک دوربین فیلم‌برداری دیجیتال (MiniDV) می‌خریدید، تنها یک راه برای انتقال ویدیوها به کامپیوتر و تدوین آن‌ها داشتید: پورت FireWire. توسعه این پورت در سال 1986 توسط مهندسان اپل آغاز شد و در سال 1995 به‌عنوان یک استاندارد رسمی شناخته شد. در آن زمان، پورت‌های USB 1.1 سرعتی معادل 12 مگابیت بر ثانیه داشتند که برای انتقال ویدیو شبیه به خالی کردن استخر با قاشق چای‌خوری بود! در مقابل، FireWire 400 سرعتی معادل 400 مگابیت بر ثانیه ارائه می‌داد. راز برتری تکنولوژیک FireWire چه بود؟ برخلاف USB که از معماری «ارباب و برده» (Master/Slave) استفاده می‌کرد و برای انتقال داده‌ها به شدت درگیر پردازنده مرکزی (CPU) کامپیوتر می‌شد، FireWire یک معماری «همتا به همتا» (Peer-to-Peer) داشت. به زبان ساده: دستگاه‌های متصل به FireWire می‌توانستند مستقیماً و بدون مزاحمت برای پردازنده کامپیوتر با هم صحبت کنند. شما حتی می‌توانستید دو دوربین را مستقیماً با کابل FireWire به هم وصل کنید. علاوه بر این، اولین نسل آیپاد (iPod) در سال `2001` تنها با پورت FireWire عرضه شد که می‌توانست کل آرشیو موسیقی شما را در چند دقیقه منتقل کند و همزمان دستگاه را با ولتاژ بالای 30 ولت شارژ کند. چرا این شاهکار مهندسی شکست خورد؟ پاسخ در طمع شرکت‌ها و ظهور یک جایگزین ارزان‌تر نهفته است. اپل برای استفاده از نام و تکنولوژی FireWire، از سازندگان مادربرد و لپ‌تاپ مبلغ 1 تا 2 دلار به ازای هر پورت حق امتیاز (License) طلب کرد. این رقم برای تولیدکنندگان سخت‌افزار بسیار سنگین بود. در سال `2000`، کنسرسیوم USB استاندارد USB 2.0 را با سرعت `480` مگابیت بر ثانیه و به صورت کاملاً رایگان عرضه کرد. اگرچه در عمل سرعت پایدار FireWire برای کارهای ویدیویی بهتر از USB 2.0 بود، اما قانون نانوشته بازار می‌گوید: «تکنولوژی رایگانِ به اندازه کافی خوب، همیشه تکنولوژی گران‌قیمتِ بی‌نقص را شکست می‌دهد.» سونی (با نام تجاری i.LINK) تلاش کرد این پورت را زنده نگه دارد، اما با ورود USB 3.0، درگاه FireWire برای همیشه به خاطره‌ها پیوست و جای خود را به برادر کوچکترش، Thunderbolt داد. Parallel port cable, D-sub 25 male and female connectors with DIP switches integrated فصل سوم: پورت‌های رنگارنگ PS/2 و غول‌های Parallel/Serial تا پیش از سال 1999، وصل کردن قطعات به کامپیوتر نیازمند دانش تخصصی بود. مایکروسافت و اینتل در این سال استانداردی به نام PC 99 را تدوین کردند که به هر پورت یک رنگ خاص اختصاص می‌داد. درگاه PS/2 (بنفش و سبز): این پورت‌های دایره‌ای ۶ پین، یادگار شرکت IBM در سال 1987 بودند. پورت بنفش برای کیبورد و پورت سبز برای ماوس. نکته جالب و فنی: آیا می‌دانستید تا سال‌ها پس از اختراع USB، گیمرهای حرفه‌ای همچنان اصرار به استفاده از کیبوردهای PS/2 داشتند؟ دلیل این امر تفاوت در نحوه ارتباط بود. USB از روش «سرکشی» (Polling) استفاده می‌کند؛ یعنی کامپیوتر هر چند میلی‌ثانیه از کیبورد می‌پرسد: «آیا دکمه‌ای زده شد؟». اما PS/2 از روش «وقفه» (Interrupt) استفاده می‌کرد. به محض فشرده شدن یک کلید، کیبورد به پردازنده دستور ایست می‌داد و کار خود را ثبت می‌کرد. این یعنی تاخیر (Latency) صفر و قابلیت فشردن بی‌نهایت کلید همزمان (N-Key Rollover). با این حال، قابلیت اتصال سریع (Plug-and-Play) در درگاه USB، در نهایت بر این مزیت غلبه کرد. پورت چاپگر LPT (Parallel Port): آن کابل‌های ضخیم صورتی‌رنگ با 25 پین ظریف را به یاد دارید؟ پورت‌های موازی (Parallel) داده‌ها را در قالب `8` بیت به صورت همزمان از طریق چندین سیم ارسال می‌کردند. این روش برای پرینترهای سوزنی دهه 90 عالی بود، اما کابل‌های آن به دلیل تداخل الکترومغناطیسی نمی‌توانستند طولانی باشند. پورت سریال (COM) نیز با 9 پین برای مودم‌ها و ماوس‌های اولیه استفاده می‌شد. هر دوی این پورت‌ها به دلیل ابعاد غول‌پیکر روی مادربرد و سرعت لاک‌پشتی (در حد چند کیلوبایت بر ثانیه)، خیلی زود توسط USB بلعیده شدند. فصل چهارم: eSATA؛ دونده‌ای که در خط پایان سکته کرد! در اواسط دهه 2000، فایل‌های دیجیتال (فیلم‌ها و بازی‌ها) حجیم شده بودند و مردم به هاردهای اکسترنال نیاز پیدا کردند. اما USB 2.0 با سرعت واقعی حدود 30 تا 40 مگابایت بر ثانیه، انتقال یک فیلم را به عذابی طولانی تبدیل می‌کرد. در اینجا پورت eSATA (External SATA) در سال 2004 به میدان آمد. مهندسان تصمیم گرفتند همان پورت پرسرعت SATA که هارد دیسک‌های داخل کیس را به مادربرد وصل می‌کرد، به بیرون از کیس بیاورند. سرعت eSATA به 3 گیگابیت بر ثانیه می‌رسید؛ یعنی شش برابر سریع‌تر از USB 2.0! مشکل مرگبار eSATA چه بود؟ کابل eSATA برخلاف USB، فقط می‌توانست داده‌ها را منتقل کند و برق از آن عبور نمی‌کرد! این یعنی برای استفاده از یک هارد اکسترنال eSATA، به یک کابل جداگانه برای اتصال هارد به پریز برق نیاز داشتید. بعدها مهندسان پورت ترکیبی eSATAp را ساختند که این مشکل را حل می‌کرد، اما دیگر خیلی دیر شده بود. در سال `2008`، استاندارد USB 3.0 با سرعت `5` گیگابیت بر ثانیه و قابلیت انتقال برق کافی معرفی شد و پورت eSATA را پیش از آنکه به بلوغ برسد، از صحنه روزگار محو کرد. نتیجه‌گیری: تکاملی بی‌رحم اما ضروری وقتی به تاریخچه پورت‌های فراموش‌شده مانند AGP، FireWire یا PS/2 نگاه می‌کنیم، می‌بینیم که هیچ‌کدام از آن‌ها «بد» یا «ناکارآمد» نبودند. برعکس، هر کدام در زمان خود شاهکارهای مهندسی محسوب می‌شدند که برای حل یک چالش مشخص طراحی شده بودند. AGP گرافیک سه‌بعدی را ممکن کرد و FireWire انقلاب تدوین ویدیوی دیجیتال را در خانه‌ها رقم زد. اما تکنولوژی به سمت همگرایی حرکت می‌کند. کاربران علاقه‌ای به داشتن ۱۰ کابل مختلف برای ۱۰ دستگاه متفاوت ندارند. ظهور پورت‌های همه‌کاره‌ای مانند USB-C و Thunderbolt، نتیجه دهه‌ها آزمون و خطا در صنعت است. امروزه یک پورت تایپ سی با ابعادی به اندازه یک دانه برنج، می‌تواند همزمان برق یک لپ‌تاپ را تامین کند، تصویر را به دو مانیتور 4K بفرستد و داده‌ها را با سرعتی باورنکردنی جابه‌جا کند؛ کاری که در گذشته نیازمند مجموعه‌ای از کابل‌های قطور و پورت‌های دردسرساز بود. درگاه‌های قدیمی از بین رفته‌اند، اما DNA آن‌ها در تکنولوژی‌های مدرن امروزی زنده است. دفعه بعد که کابل USB-C را به راحتی به گوشی یا لپ‌تاپ خود متصل کردید، به یاد بیاورید که برای رسیدن به این سادگی و ظرافت، چه امپراتوری‌های بزرگ سخت‌افزاری که سقوط نکردند و چه پین‌هایی که کج نشدند!

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

کارت‌های گرافیک ۱۶ گیگابایتی با وجود افزایش قیمت، صدر جدول فروش را در اختیار دارند

کارت‌های گرافیک ۱۶ گیگابایتی با وجود افزایش قیمت، صدر جدول فروش را در اختیار دارند با وجود اینکه در فروشگاه‌ها شاهد کارت‌های گرافیک فوق‌العاده گرانی هستیم، اما مدل‌هایی که حافظه ویدیویی (VRAM) بالاتری دارند، همچنان پرفروش‌ترین محصولات باقی مانده‌اند. کارت گرافیک AMD Radeon RX 9070 XT با سهم نزدیک به ۳۳ درصدی از کل فروش در صدر می‌تازد؛ درحالی‌که RTX 5070 پرفروش‌ترین کارت انویدیا در فروشگاه مایندفکتوری طی ماه گذشته بود. فروش کارت‌های گرافیک نیز درست مانند هر قطعه رایانه‌ای دیگری که از حافظه استفاده می‌کند، روندی نزولی و کند را تجربه می‌کند. کارت‌های گرافیک به دلیل تقاضای بالای آن‌ها در جامعه گیمینگ، از جمله قطعاتی هستند که شدیداً تحت تأثیر قرار گرفته‌اند. تقریباً تمامی مدل‌های جدید سری RTX 50 و Radeon RX 9000 در ماه‌های اخیر شاهد افزایش قیمت حداقل ۲۰ درصدی بوده‌اند و قیمت برخی از آن‌ها تنها در یک ماه بیش از ۴۰ درصد جهش داشته است. این وضعیت به‌ویژه کارت‌های گرافیک با ظرفیت VRAM بالاتر، مانند Radeon RX 9070 XT و RTX 5060 Ti 16 GB را تحت تأثیر قرار داده است؛ کارت‌هایی که همچنان محبوب‌ترین مدل‌های نسل جدید با ۱۶ گیگابایت حافظه ویدیویی به شمار می‌روند. در برخی مناطق، کارت RTX 5060 Ti 16 GB اکنون با قیمتی بیش از ۸۰۰ دلار به فروش می‌رسد و با قیمت‌های درج‌شده برای RTX 5070 به رقابت می‌پردازد. بااین‌حال، وقتی صحبت از پرفروش‌ترین مدل‌ها می‌شود، این کارت‌ها را در صدر جدول می‌بینیم. جدیدترین آمار فروش کارت گرافیک در فروشگاه مایندفکتوری نیز دقیقاً همین روند را تأیید می‌کند. طبق اطلاعات ماه ژوئیه ۲۰۲۶ که توسط حساب کاربری TechEpiphanyYT@ منتشر شده، کاربران حتی با وجود قیمت‌های سرسام‌آور کارت‌های دارای VRAM بالا، تمایلی ندارند خود را به ۸ گیگابایت حافظه محدود کنند. بر اساس آمار ماهانه، Radeon RX 9070 XT طبق معمول پرفروش‌ترین کارت گرافیک این فروشگاه باقی مانده است. این کارت با تحویل نزدیک به ۷۲۵ دستگاه، فاصله چشمگیری با سایر کارت‌های موجود در لیست دارد. کارت بعدی Radeon RX 9060 XT است که مدل دیگری در قالب نسخه ۸ گیگابایتی و ۱۶ گیگابایتی به شمار می‌رود. طبق تجربیات گذشته، فروش این مدل نیز بیشتر تحت تأثیر نسخه ۱۶ گیگابایتی است؛ زیرا این کارت معمولاً با قیمتی بسیار پایین‌تر از رقیب انویدیا خود در لیست فروش قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، کارت RTX 5060 Ti رقابت را به RTX 5070 و RTX 5070 Ti می‌بازد، اما همچنان با تحویل ۱۸۵ تراشه در یک ماه، یکی از پرفروش‌ترین کارت‌های سری RTX 50 باقی می‌ماند. هر دو کارت RTX 5070 و RTX 5070 Ti با میزان حافظه VRAM مناسبی عرضه می‌شوند و در میان پرفروش‌ترین‌ها جای دارند. این درحالی است که کارت‌های با حافظه کمتر، مانند سری RTX 5060 با ۸ گیگابایت حافظه، RTX 5050 و سایر کارت‌های رده پایه، به زحمت توانستند بیش از ۲۰ تا ۲۵ دستگاه فروش داشته باشند. در عین حال، درک این نکته بسیار مهم است که بحران گرانی حافظه به اندازه مدل‌های رده‌بالا روی این کارت‌های پایه تأثیر نمی‌گذارد. بااین‌حال، انتظار می‌رود این روند در سال جاری تغییر کند؛ زیرا گروه پی‌سی پارتنر انتظار دارد کارت‌های گرافیک اقتصادی در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ تقریباً غیرقابل خرید شوند. پیش از آنکه هرگونه نتیجه‌گیری کنید، به یاد داشته باشید که این آمار مربوط به ماه ژوئیه ۲۰۲۶ است و افزایش قیمت‌های اخیر در اوایل ماه آگوست رخ داده است. با اعمال قیمت‌های جدیدتر، کارت‌های ۱۶ گیگابایتی بسیار گران‌تر از هر زمان دیگری شده‌اند که این موضوع می‌تواند روی فروش آن‌ها در ماه‌های آینده تأثیر بگذارد. بااین‌حال، احتمالاً مردم همچنان کارت‌های گرافیک با VRAM بیشتر را برای دستیابی به عملکرد برتر و تضمین کارایی در آینده ترجیح خواهند داد.