برچسب: تکنولوژی

1 دقیقه زمان مطالعه

پردازش هوش مصنوعی در میدان جنگ؛ پالانتیر از دیتاسنترهای سیار کانتینری رونمایی کرد

پردازش هوش مصنوعی در میدان جنگ؛ پالانتیر از دیتاسنترهای سیار کانتینری رونمایی کرد شرکت پالانتیر با همکاری Armada، گام بزرگی در انتقال پردازش هوش مصنوعی به میدان‌های جنگ برداشته است. این دو مجموعه با استقرار دیتاسنترهای سیار در داخل کانتینرهای استاندارد کشتیرانی، امکان تحلیل اطلاعات نظامی را در خطوط مقدم نبرد و بدون نیاز به ارتباط پیوسته با فضای ابری مرکزی فراهم کرده‌اند. واحدهای کانتینری پالانتیر و آرمادا سیستم‌های خودکفایی هستند که کلیه تجهیزات مورد نیاز شامل سخت‌افزارهای پردازشی، آرایه‌های ذخیره‌سازی، تجهیزات شبکه و سیستم‌های خنک‌کننده پیشرفته را درون خود جای داده‌اند. برخلاف سیستم‌های متداول مبتنی‌بر فضای ابری، این دیتاسنترهای کانتینری می‌توانند داده‌ها را بدون برقراری اتصالات دائمی به زیرساخت‌های ابری پردازش کنند. سرورهای موجود در این کانتینرهای نظامی بر پایه تداشه‌های B300 انویدیا طراحی شده‌اند. معمار ارشد پالانتیر با انتشار جزئیاتی از درون یکی از این دیتاسنترهای کانتینری، اعلام کرد که این واحدها قابلیت اجرای مدل‌های وزن‌باز را در سخت‌ترین شرایط محیطی دارند. دیتاسنترهای سیار کانتینری پالانتیر برای پردازش هوش مصنوعی در شرایطی که الزامات امنیت عملیاتی سطح بالاتری از پنهان‌کاری را ایجاب کند، این واحدها قابلیت جداسازی کامل از شبکه‌های خارجی را دارند. این ویژگی امکان تحلیل اطلاعات نظامی و خروجی حسگرها را فراهم و نیاز به ارسال مداوم حجم زیادی از داده‌ها به سرورهای دوردست را برطرف می‌کند. استفاده از ساختار محاسباتی توزیع‌شده (Distributed Computing) نسبت به اتکای مطلق به دیتاسنتر متمرکز، تاب‌آوری شبکه نظامی را به بسیار ارتقا می‌دهد. در این معماری، قطع ارتباط منجر به از کار افتادن کل سیستم نخواهد شد؛ چرا که سایر واحدهای کانتینری به پردازش محلی اطلاعات ادامه می‌دهند. از دیدگاه فرماندهان نظامی، این امر هوش مصنوعی پیشرفته را به حسگرها، فرماندهان و واحدهای مختلف نزدیک‌تر می‌کند. این رویکرد وابستگی به خطوط ارتباطی را که در طول عملیات رزمی در معرض ارسال پارازیت، شنود یا تخریب فیزیکی هستند، کاهش می‌دهد. READ حضور دو پهپاد مشکوک باعث لغو پروازهای فرودگاهی در آمریکا شد

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

رقابت داغ رم‌های نسلی بعدی؛ تراشه‌ساز چینی آماده‌ تولید انبوه LPDDR6 می‌شود

رقابت داغ رم‌های نسلی بعدی؛ تراشه‌ساز چینی آماده‌ تولید انبوه LPDDR6 می‌شود شرکت چینی تولیدکننده حافظه‌های DRAM، یعنی CXMT، موفق شده مرحله ارزیابی و صحت‌سنجی تحقیق‌وتوسعه را برای حافظه‌های رم موبایل LPDDR6 خود به پایان برساند. این تراشه‌ها با مشخصاتی مانند حداکثر سرعت ۱۲.۸ گیگابیت‌برثانیه (سرعت پایه ۱۰.۷ گیگابیت‌برثانیه) و چگالی ۱۶ گیگابیتی وارد مرحله آزمایش‌های تولید در مقیاس کوچک شده‌اند تا برای تولید انبوه احتمالی آماده شوند. پیشروی CXMT در سایه بحران کمبود رم موبایل بازار جهانی گوشی‌های هوشمند هم‌اکنون با کمبود شدید حافظه دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ چراکه غول‌های فناوری بخش زیادی از ظرفیت تولید خود را به سمت دیتاسنترهای عظیم هوش مصنوعی هدایت کرده‌اند. درحالی‌که شرکت‌های بزرگی مانند مایکرون و سامسونگ به شدت بر تولید DRAM‌های سرور با سودآوری بالا تمرکز کرده‌اند، شرکت چیپ‌سازی چینی CXMT از این فرصت برای پیشرفت در نسل بعدی رم‌های موبایل استفاده کرده است. اکنون گزارش‌ها نشان می‌دهند که CXMT به مراحل پایانی تأیید ارزیابی تحقیق‌وتوسعه حافظه LPDDR6 رسیده است. برای عرضه یک تراشه موبایل جدید به بازار، سازندگان باید چهار مرحله سخت‌گیرانه تأیید دای (Die) به‌صورت مجزا، ارزیابی تحقیق‌وتوسعه، تولید آزمایشی در مقیاس کوچک و در نهایت تولید انبوه را طی کنند. عبور از مرحله ارزیابی R&D به این معنی است که CXMT توانسته سازگاری، پایداری سیستم، قابلیت اطمینان مکانیکی و میزان مصرف انرژی را با موفقیت تست کند. این موضوع راه را برای آزمایش‌های تولید در مقیاس کوچک پیش از شروع تولید انبوه هموار می‌سازد. مشخصات فنی تراشه‌های LPDDR6 شرکت CXMT بسیار چشمگیر است. این حافظه با چگالی دای ۱۶ گیگابیتی، در سرعت پایه ۱۰,۶۶۷ مگابیت‌برثانیه (۱۰.۷ گیگابیت‌برثانیه) کار می‌کند و در طراحی خود به حداکثر سرعت ۱۲,۸۰۰ مگابیت‌برثانیه (۱۲.۸ گیگابیت‌برثانیه) دست می‌یابد. این تراشه نسبت به استانداردهای قدیمی‌تر LPDDR5X، کارایی انرژی به مراتب بالاتر و قابلیت اطمینان بهتری ارائه می‌دهد. این یک پیشرفت بزرگ در مقایسه با تراشه‌های LPDDR5 این شرکت است که در سال ۲۰۲۳ با ظرفیت ۱۲ گیگابایت و سرعت ۶,۴۰۰ مگابیت‌برثانیه عرضه شده بودند. READ ال‌جی اینوتک پتنت‌ها و تجهیزات LED خود را به یک شرکت چینی می‌فروشداین دستاوردهای فنی توضیح می‌دهند که چرا ارزش سهام CXMT در جریان عرضه اولیه عمومی (IPO) حدود ۴۶۶ درصد رشد داشت و به ۴۹ یوان (حدود ۶.۸ دلار) رسید. سال گذشته، تراشه‌های LPDDR حدود ۶۶.۴۳ درصد از درآمد این شرکت را تشکیل دادند و سهم رم‌های DDR نیز ۳۱.۸۷ درصد بود. در این میان، CXMT حتی توجه اپل را هم به خود جلب کرده است. گزارش‌ها نشان می‌دهند اپل احتمال تأمین حافظه‌های موردنیاز خود از CXMT را بررسی کرده تا فشار بر زنجیره تأمین جهانی کاهش یابد؛ اگرچه مقامات آمریکایی چندان از این ایده حمایت نمی‌کنند. در‌همین‌حین، رقیب اصلی CXMT یعنی SK Hynix فرایند عرضه رم‌های ۱۶ گیگابیتی LPDDR6 مبتنی بر لیتوگرافی 1c خود را سرعت بخشیده است تا بتواند مشتریان چینی مانند شیائومی را پیش از افزایش ظرفیت تولید CXMT به سمت خود جذب کند.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

AMD پشتیبانی لینوکس از پردازشگرهای گرافیکی RDNA 5 را آماده می‌کند

AMD نخستین گام‌ها برای پشتیبانی از گرافیک‌های RDNA 5 در لینوکس را برداشت؛ پچ‌های جدید DCN6 پایه توسعه نسل آینده را فراهم می‌کنند. The post AMD پشتیبانی لینوکس از پردازشگرهای گرافیکی RDNA 5 را آماده می‌کند appeared first on دیجیاتو.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

اینتل برای افزایش سرعت ساخت کارخانه اوهایو پاداش اضافه‌کار پرداخت می‌کند

در عین حال، بازدهی فناوری بسته‌بندی EMIB-T به ۹۰ درصد نزدیک شده است. The post اینتل برای افزایش سرعت ساخت کارخانه اوهایو پاداش اضافه‌کار پرداخت می‌کند appeared first on دیجیاتو.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

یک یوتوبر دمای پردازنده رایزن 7 9800X3D را با خنک‌کننده دودکشی ۱۹ درجه پایین آورد

یک یوتوبر دمای پردازنده رایزن 7 9800X3D را با خنک‌کننده دودکشی ۱۹ درجه پایین آورد طراحی 3D V-Cache در پردازنده رایزن 7 9800X3D عملکرد بی‌نظیری در بازی‌ها ارائه می‌دهد، اما به‌عنوان یک پتوی حرارتی عمل می‌کند که توضیح می‌دهد چرا این پردازنده با وجود نصب خنک‌کننده مناسب، داغ‌تر از بیشتر مدل‌ها کار می‌کند. بااین‌حال، یک یوتوبر با توسعه یک دودکش که با پرینتر سه‌بعدی آن را چاپ کرده و ارتفاعش چند سانتی‌متر است، یک قدم فراتر رفته تا دما را به میزان چشمگیر ۱۹ درجه سانتی‌گراد کاهش دهد. تنها نکته منفی این است که قرار دادن این خنک‌کننده در کیس کامپیوتر کاربرهای عادی غیرممکن است. اثر «دودکش» به کاهش دما منجر می‌شود قطعات چاپ سه‌بعدی روی واترکولر پردازنده Ryzen 7 9800X3D نصب شدند تا مایع خنک‌کننده را به گردش درآورند؛ در همین حال، از یک رادیاتور ۲۴۰ میلی‌متریِ بدون فن برای دفع هوای گرم استفاده شد. در این پروژه، یوتوبر معروف حوزه سخت‌افزار موسوم به der8auer به جای استفاده از فن، محفظه‌هایی را طراحی کرد تا آن‌ها را روی یکدیگر قرار دهد. اتصال یک دودکش تک‌بخشیِ چاپ سه‌بعدی با ارتفاع ۲۰ سانتی‌متر نیز نتایج مثبتی به همراه داشت و توانست در شرایطی که پردازنده Ryzen 7 9800X3D حدود ۱۰۰ وات توان مصرف می‌کرد، دمای آن را تا حدودی کاهش دهد. با رسیدن ارتفاع این دودکش به ۱۱۰ سانتی‌متر (که تقریباً تا نزدیک سقف اتاق این یوتوبر می‌رسید)، دما به قدری افت کرد که der8auer به سختی می‌توانست اعداد ثبت‌شده را باور کند. این یوتوبر برای اثبات عملکرد سیستم خنک‌کننده ابداعی خود، از یک دستگاه مه‌ساز استفاده کرد تا به وضوح نشان دهد هوا چگونه به داخل محفظه کشیده می‌شود و «اثر دودکش» ایجاد می‌کند. READ گوگل یک مدل «زبان هوش مصنوعی» با یک تریلیون پارامتر را ایجاد کرددر حداکثر ارتفاع ممکن، دمای پردازنده Ryzen 7 9800X3D حدود ۱۹ درجه سانتی‌گراد افت کرد (از ۹۰ درجه به ۷۱ درجه سانتی‌گراد). این موضوع der8auer را به شدت تحت‌تأثیر قرار داد، چرا که در ویدیو اعتراف می‌کند اصلاً انتظار چنین نتایج فوق‌العاده‌ای را نداشته است. تنها نقطه ضعف برای کاربران عادی که می‌خواهند این روش را امتحان کنند، نیاز به فضای عمودی بسیار زیاد است. علاوه‌براین، علاقه‌مندان مجبورند تمام قطعات سیستم را روی یک تست‌بنچ (Test Bench) اسمبل کنند؛ زیرا عملاً هیچ راهی برای جای دادن این محفظه‌های مرتفع درون یک کیس استاندارد وجود ندارد.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

سقوط تایتان‌های سیلیکونی: چرا کارت گرافیک پرمصرف و رویای SLI برای همیشه نابود شدند؟

سقوط تایتان‌های سیلیکونی: چرا کارت گرافیک پرمصرف و رویای SLI برای همیشه نابود شدند؟ مقدمه: جنون قدرت در عصر طلایی سخت‌افزار در تاریخ تکامل کامپیوترهای شخصی، دورانی وجود داشت که منطق، جای خود را به جنون قدرت خالص داده بود. اگر امروز یک کارت گرافیک پرچمدار مانند RTX 4090 با ابعاد غول‌پیکر و مصرف انرژی سرسام‌آورش شما را متعجب می‌کند، احتمالاً روزهای باشکوه و در عین حال ترسناک دهه ۲۰۱۰ را به یاد نمی‌آورید. روزهایی که شرکت‌های انویدیا (Nvidia) و ای‌ام‌دی (AMD) در یک مسابقه تسلیحاتی بی‌رحمانه، هیولاهایی را روانه بازار می‌کردند که برای روشن شدن، به چیزی شبیه به یک نیروگاه برق هسته‌ای خانگی نیاز داشتند! در مرکز این مسابقه تسلیحاتی، یک رویای به ظاهر بی‌نقص وجود داشت: «اگر یک کارت گرافیک می‌تواند بازی‌ها را زیبا اجرا کند، چرا دو تا، سه تا یا حتی چهار کارت گرافیک را به هم متصل نکنیم تا به قدرت بی‌نهایت دست یابیم؟» این رویای شیرین که با نام‌های SLI در اردوگاه انویدیا و CrossFire در جبهه AMD شناخته می‌شد، برای بیش از یک دهه قلب تپنده سیستم‌های گیمینگ فوق‌حرفه‌ای (Enthusiast) بود. اما چه شد که این تکنولوژی جذاب، پس از خلق کارت‌های افسانه‌ای و پرمصرفی مانند GTX 690، به تدریج به یک کابوس فنی تبدیل شد و در نهایت به زباله‌دان تاریخ پیوست؟ این داستان صعود و سقوط باشکوه پردازش چندگانه در دنیای گرافیک است. فصل اول: تولد یک رویا؛ از 3dfx تا ظهور SLI و CrossFire برای درک این سقوط، باید به نقطه شروع بازگردیم. ایده اتصال دو کارت گرافیک برای اولین بار توسط شرکت افسانه‌ای 3dfx در سال 1998 با تکنولوژی Scan-Line Interleave (SLI) معرفی شد. در آن زمان، کارت‌های Voodoo 2 با استفاده از یک کابل به هم متصل می‌شدند و هر کدام نیمی از خطوط تصویر را پردازش می‌کردند. وقتی انویدیا در سال 2000 شرکت 3dfx را خرید، این تکنولوژی را نیز تصاحب کرد. چند سال بعد، در سال 2004، انویدیا مفهوم SLI را با نام جدید Scalable Link Interface احیا کرد و AMD نیز در سال 2005 با تکنولوژی CrossFire به میدان آمد. ایده تجاری بسیار وسوسه‌انگیز بود: گیمرها می‌توانستند امروز یک کارت میان‌رده بخرند و سال آینده، وقتی قیمت آن افت کرد، کارت دوم را بخرند و با اتصال آن‌ها، عملکردی در حد یک پرچمدار گران‌قیمت داشته باشند. مجلات سخت‌افزاری پر شده بودند از عکس مادربردهایی که دو یا سه کارت گرافیک غول‌پیکر روی آن‌ها نصب شده بود و با پل‌های اتصال (SLI Bridge) به هم گره خورده بودند. این ترکیب، نماد نهایی ثروت و تخصص در دنیای PC بود. READ گوگل نسخه جدیدی از مرورگر کروم اندروید با پشتیبانی از افزونه‌ها را آزمایش می‌کند فصل دوم: عصر هیولاها؛ کالبدشکافی GTX 690 و R9 295X2 رقابت بر سر فریم‌ریت بالاتر، مهندسان را به جنون کشاند. اگر گیمرها نمی‌خواستند دو کارت گرافیک مجزا بخرند، چرا دو پردازنده گرافیکی (GPU) را روی یک برد مدار چاپی (PCB) لحیم نکنیم؟ اینجا بود که عصر کارت‌های گرافیک «دو هسته‌ای» (Dual-GPU) آغاز شد. در می سال 2012، انویدیا از شاهکار مهندسی خود رونمایی کرد: GeForce GTX 690. این کارت صرفاً یک قطعه سخت‌افزاری نبود، بلکه یک بیانیه هنری و صنعتی بود. انویدیا دو تراشه کامل GK104 (همان تراشه‌های استفاده شده در GTX 680) را روی یک برد قرار داد. طراحی ظاهری این کارت هوش از سر منتقدان پراند. محفظه خنک‌کننده از آلومینیوم با روکش کروم سه‌ظرفیتی و آلیاژ منیزیم قالب‌گیری شده ساخته شده بود (موادی که معمولاً در صنایع هوافضا استفاده می‌شوند). دو محفظه بخار (Vapor Chamber) اختصاصی و یک فن مرکزی وظیفه خنک کردن این کوره کوچک را بر عهده داشتند. اما این هیولای 999 دلاری، مصرف برق وحشتناکی داشت. توان حرارتی (TDP) آن 300 وات اعلام شده بود، اما در عمل و زیر فشار، کل سیستم به منبع تغذیه‌هایی (پاور) با توان 800 تا 1000 وات نیاز داشت. AMD نیز بی‌کار ننشست. آن‌ها در سال 2014 با معرفی Radeon R9 295X2 مرزهای دیوانگی را جابه‌جا کردند. این کارت چنان داغ و پرمصرف بود (با TDP خیره‌کننده 500 وات!) که خنک‌کننده بادی برای آن جوابگو نبود و AMD مجبور شد آن را به صورت پیش‌فرض با یک سیستم خنک‌کننده مایع (واترکولر) یکپارچه روانه بازار کند. این کارت‌ها شبیه به موتورهای V12 در دنیای ماشین‌ها بودند: پرمصرف، داغ، پر سروصدا، اما به شدت جذاب. فصل سوم: ترک‌های روی دیوار؛ چرا فیزیک و نرم‌افزار با هم درگیر شدند؟ در حالی که روی کاغذ همه چیز عالی به‌نظر می‌رسید، در دنیای واقعی، استفاده از دو GPU همزمان، یک کابوس تکنیکال بود. برای اینکه بفهمیم چرا این سیستم شکست خورد، باید تکنولوژی پشت آن را به زبان ساده کالبدشکافی کنیم. در سیستم‌های مدرن SLI و CrossFire، از روشی به نام AFR (Alternate Frame Rendering) استفاده می‌شد. یعنی کارت گرافیک شماره 1، فریم‌های فرد (فریم 1، 3، 5) را رندر می‌کرد و کارت گرافیک شماره 2، وظیفه رندر فریم‌های زوج (فریم 2، 4، 6) را بر عهده داشت. این روش در تئوری باید نرخ فریم را دقیقاً دو برابر (یعنی 100% افزایش) می‌کرد. اما واقعیت چیز دیگری بود. ۱. دروغی به نام حافظه دو برابر (VRAM Illusion): وقتی شما دو کارت گرافیک با 2 گیگابایت حافظه (VRAM) را به هم متصل می‌کردید، برخلاف تصور عموم، 4 گیگابایت حافظه نداشتید! در روش AFR، هر کارت باید یک کپی دقیق از تمام اطلاعات صحنه (تکسچرها، مدل‌ها و…) را در حافظه خود داشته باشد تا بتواند فریم خود را رندر کند. بنابراین حافظه‌ها با هم جمع نمی‌شدند، بلکه «آینه» (Mirror) یکدیگر بودند. شما همان 2 گیگابایت را داشتید، فقط دو بار! این موضوع در بازی‌های جدیدتر که به حافظه گرافیکی عظیمی نیاز داشتند، به شدت گلوگاه (Bottleneck) ایجاد می‌کرد. READ هواوی رئیس جمهور سابق برزیل را به عنوان مشاور شبکه 5G استخدام کرد۲. لکنت مایکرو (Micro-Stuttering)؛ وقتی فریم‌ریت بالا هم فایده ندارد: این مرگبارترین ضربه به پیکر SLI بود. فرض کنید نرم‌افزار نشان می‌دهد بازی با 60 فریم بر ثانیه اجرا می‌شود، اما بازی روی مانیتور به طرز عجیبی پرش دارد و روان نیست. چرا؟ به‌دلیل پدیده‌ای به نام Micro-Stuttering (لکنت ریز). در روش AFR، قرار است کارت اول فریم 1 را بدهد و بلافاصله کارت دوم فریم 2 را تحویل دهد. اما گاهی فریم کارت دوم کمی پیچیده‌تر بود و پردازش آن چند میلی‌ثانیه بیشتر طول می‌کشید. در نتیجه، فریم 1 نمایش داده می‌شد، سپس یک مکث بسیار ریز اتفاق می‌افتاد، و بعد فریم 2 و 3 پشت سر هم روی صفحه پرتاب می‌شدند. این عدم هماهنگی در زمان‌بندی فریم‌ها (Frame Pacing) باعث می‌شد که تجربه بصری کاربر، با وجود فریم‌ریت بالا در نرم‌افزارهای بنچمارک، بسیار آزاردهنده و غیرروان باشد. ۳. قانون بازده نزولی (Diminishing Returns): کارت دوم هرگز 100% افزایش کارایی نمی‌داد. در بهترین حالت این رقم بین 40% تا 70% بود. اضافه کردن کارت سوم این افزایش را به 15% و کارت چهارم گاهی عملکرد را کاهش می‌داد، زیرا پردازنده مرکزی (CPU) نمی‌توانست اطلاعات را با سرعت کافی بین چهار هیولای تشنه تقسیم کند و گلوگاه ایجاد می‌شد. فصل چهارم: کابوس توسعه‌دهندگان بازی و تغییر معماری رندرینگ مشکلات سخت‌افزاری تنها نیمی از داستان بود. قاتل اصلی SLI و CrossFire، موتورهای بازی‌سازی مدرن بودند. در گذشته، رندر کردن یک فریم، فرآیندی مستقل بود. اما با پیشرفت گرافیک، توسعه‌دهندگان به تکنیک‌های جدیدی مانند TAA (Anti-Aliasing موقت) روی آوردند. در این تکنیک‌ها، برای محاسبه نور یا لبه‌های تصویر در فریم فعلی (مثلاً فریم 2)، کارت گرافیک باید بداند که در فریم قبلی (فریم 1) چه اتفاقی افتاده است. اما به یاد بیاورید که در AFR، فریم 1 دست کارت اول و فریم 2 دست کارت دوم است! این دو کارت برای تبادل این اطلاعات سنگین از طریق پل SLI یا مادربرد، به زمان نیاز داشتند. این تاخیر، کل فلسفه سرعت را زیر سوال می‌برد. بهینه‌سازی بازی‌ها برای SLI به قدری سخت، پرهزینه و زمان‌بر بود که استودیوهای بازی‌سازی یکی پس از دیگری اعلام کردند: «ما دیگر از این تکنولوژی پشتیبانی نمی‌کنیم.» فصل پنجم: میخ آخر بر تابوت؛ DirectX 12 و تسلیم انویدیا در سال‌های 2015 به بعد، با معرفی رابط‌های برنامه‌نویسی جدید مانند DirectX 12 و Vulkan، تغییر بنیادی دیگری رخ داد. در گذشته، انویدیا و AMD از طریق آپدیت درایورهای خود، بازی‌ها را به زور با SLI سازگار می‌کردند. اما در DirectX 12، این مسئولیت به‌طور کامل به گردن توسعه‌دهنده بازی (Game Developer) افتاد (تکنیکی به نام Explicit Multi-Adapter). READ یک یوتوبر RTX 3060 را حین اجرای بازی با دستگاه یخ‌ساز تا ۲۱ درجه خنک کرد!همان‌طور که قابل پیش‌بینی بود، استودیوها که دیدند تنها کمتر از 1% گیمرها از سیستم‌های چند کارته استفاده می‌کنند، هیچ بودجه‌ای برای کدنویسی آن اختصاص ندادند. بازی‌ها یکی پس از دیگری بدون پشتیبانی از SLI و CrossFire منتشر شدند. انویدیا ابتدا پشتیبانی از سه و چهار کارت را متوقف کرد. سپس پل‌های پهن‌تر و گران‌تری (مانند NVLink) معرفی کرد تا شاید مشکل تاخیر را حل کند، اما دیگر دیر شده بود. سرانجام در سری RTX 3000، انویدیا رسماً اعلام کرد که پشتیبانی از SLI را به پایان رسانده است. در نسل RTX 4000، حتی پین‌های اتصال NVLink نیز از روی کارت‌های گیمینگ حذف شدند. ای‌ام‌دی نیز در سکوت کامل، برند CrossFire را به خاک سپرد. تایتان‌ها سقوط کرده بودند. جمع‌بندی: مرثیه‌ای برای هیولاهای پرمصرف مرگ SLI و CrossFire یک تراژدی نبود، بلکه یک تکامل ضروری بود. در حالی که ما رویای ترکیب کارت‌ها را در سر می‌پروراندیم، قانون مور و پیشرفت‌های معماری سیلیکون کار خود را می‌کردند. مهندسان متوجه شدند که به جای درگیر شدن با مشکلات هماهنگی دو تراشه، بهتر است یک تراشه واحد بسیار بزرگ و قدرتمند بسازند. کارت‌هایی مانند GTX 690 امروزه به‌عنوان اشیای کلکسیونی و نمادهای دوره «غرب وحشی» در سخت‌افزار کامپیوتر شناخته می‌شوند؛ دوره‌ای که شرکت‌ها برای کسب تاج پادشاهی، حاضر بودند قوانین فیزیک، مصرف انرژی و جیب مصرف‌کننده را به چالش بکشند. امروزه، پردازش چندگانه گرافیکی فقط در دیتاسنترها و برای هوش مصنوعی (AI) استفاده می‌شود، جایی که هزاران کارت گرافیک بدون نیاز به رندر کردن تصویر برای مانیتور، اعداد را پردازش می‌کنند. رویای گیمینگ با چند کارت گرافیک مرده است، اما میراث آن دوران یعنی عطش سیری‌ناپذیر برای گرافیک واقع‌گرایانه‌تر هنوز هم در قلب هیولاهای تک‌هسته‌ای و مدرن امروزی می‌تپد. دفعه بعد که کارت گرافیک جدید و ضخیم خود را درون کیس نصب می‌کنید، به یاد داشته باشید که این هیولای یکپارچه، روی استخوان‌های اجداد دوگانه‌اش ایستاده است.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

اپل می‌گوید عرضه محصولات و خدمات ممکن است به‌دلیل کمبود ظرفیت محاسباتی با تأخیر مواجه شود

اپل می‌گوید عرضه محصولات و خدمات ممکن است به‌دلیل کمبود ظرفیت محاسباتی با تأخیر مواجه شود اپل در گزارش 10-Q خود به کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) هشدار داد که ممکن است در زمینه نیازمندی‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی با کمبود ظرفیت محاسباتی مواجه شود. آخرین گزارش درآمد اپل به این دلیل قابل‌توجه بود که این شرکت تشریح کرد محدودیت‌های زنجیره تأمین می‌تواند بر رشد درآمد آن در سه جاری تأثیر بگذارد. بااین‌حال، مطالعه عمیق‌تر گزارش‌های SEC نشان می‌دهد که این شرکت همچنین نگران محدودیت‌ها در ظرفیت زیرساخت محاسباتی هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی است. اپل در گزارش 10-Q خود به کمیسیون بورس و اوراق بهادار، بخشی را درباره قطعات و منابع محاسباتی اضافه کرد که می‌تواند به‌عنوان عوامل خطر برای کسب‌وکارش محسوب شود. این شرکت با تشریح این موضوع آغاز کرد که تصمیمش برای محدود کردن تأمین قطعات و اجزا به یک گروه منتخب از تأمین‌کنندگان، آن را در معرض نوسانات قیمت و کمبودهای عرضه قرار می‌دهد که می‌تواند بر درآمد آن تأثیر بگذارد. اپل به‌طور خاص به کمبود مداوم در صنعت حافظه اشاره کرد و توضیح داد که آشفتگی در بخش‌های NAND و DRAM «به‌طور نامطلوبی بر توانایی شرکت در تأمین مقادیر کافی از قطعات و محصولات با شرایط تجاری معقول یا اصلاً تامین آن‌ها تأثیر می‌گذارد.» سپس این شرکت به بحث درباره ظرفیت محاسباتی برای برنامه‌های هوش مصنوعی و یادگیری ماشین می‌پردازد. برخلاف شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده خدمات ابری (Hyperscalers) و همتایان بزرگ فناوری‌اش، اپل خود را از هزینه‌های سنگین روی زیرساخت هوش مصنوعی یا توسعه نرم‌افزار باز داشته است. در عوض، این شرکت ترجیح داده است به زیرساخت‌های دیگران مانند گوگل اتکا کند. اپل در پرونده خود اذعان کرد که خدمات هوش مصنوعی و یادگیری ماشینی آن «به دسترسی به منابع محاسباتی کافی» وابسته است. این شرکت افزود که تقاضا برای این زیرساخت به‌طور قابل‌توجهی رشد کرده و به «عرضه محدود، زمان تحویل طولانی‌تر و افزایش هزینه‌ها» منجر شده است. به گفته اپل، جدا از زیرساخت محاسباتی خودش، این شرکت همچنین برای برآورده کردن نیازهای محاسباتی خود به زیرساخت‌های شخص ثالث متکی است و ممکن است «نتواند ظرفیت کافی را با شرایط تجاری معقول، یا اصلاً، برای پاسخگویی به تقاضای مشتریان تضمین کند.» READ مستند دیجیاتو: چطور FBI اعضای انانیموس را دستگیر کرد؟در نتیجه، این شرکت تشریح کرد که اگر نتواند به موقع یا با هزینه‌های معقول به ظرفیت کافی دسترسی پیدا کند، کارایی و در دسترس بودن محصولات و خدمات آن ممکن است محدود شود و استقرار محصولات و خدمات با تأخیر مواجه گردد. درحالی‌که همتایان بزرگ فناوری اپل مانند گوگل و آمازون تراشه‌های هوش مصنوعی اختصاصی خود را برای اجرای نرم‌افزار هوش مصنوعی توسعه داده‌اند، جزئیات مربوط به سخت‌افزار اپل بسیار اندک بوده است. این شرکت بارهای کاری هوش مصنوعی را از طریق اکوسیستم رایانش ابری خصوصی (PCC) خود اجرا می‌کند. در این زمینه، اپل در ماه ژوئن اعلامیه مهمی منتشر و فاش کرد که برای گسترش PCC به تراشه‌های انویدیا از طریق گوگل کلود با گوگل و انویدیا همکاری کرده است.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

کارت گرافیک AMD Radeon RX 9050 در بنچمارک‌ها ۲۰ تا ۳۰ درصد ضعیف‌تر از RTX 5050 ظاهر شد

کارت گرافیک AMD Radeon RX 9050 در بنچمارک‌ها ۲۰ تا ۳۰ درصد ضعیف‌تر از RTX 5050 ظاهر شد پردازنده گرافیکی جدید RDNA 4 کندتر از حد انتظار ظاهر شد و حتی توان رقابت با کارت گرافیک رده‌پایه انویدیا یعنی RTX 5050 را ندارد. جدیدترین پردازنده گرافیکی RDNA 4 شرکت AMD توسط رسانه ژاپنی Hermita مورد آزمایش قرار گرفته است و نتایج به‌راحتی به نفع انویدیا GeForce RTX 5050 ثبت شده است. ای‌ام‌دی اخیراً ارزان‌ترین و کندترین پردازنده گرافیکی RDNA 4 خود به نام Radeon RX 9050 را در دو نسخه عرضه کرده است و این رسانه نسخه ۸ گیگابایتی را آزمایش کرد تا مقایسه منصفانه بماند، زیرا RTX 5050 نیز دارای ۸ گیگابایت VRAM است. درحالی‌که انتظار می‌رفت نسخه ۴ گیگابایتی RX 9050 هیچ حرفی برای گفتن در برابر RTX 5050 نداشته باشد، شکاف عملکردی بین نسخه ۸ گیگابایتی RX 9050 و نسخه ۸ گیگابایتی RTX 5050 نیز بسیار زیاد است. این موضوع هم از بنچمارک‌های گیمینگ و هم از بنچمارک‌های ترکیبی به وضوح مشخص است، به‌ویژه در بخش بازی‌ها، زیرا RX 9050 عملاً نتوانست با RTX 5050 رقابت کند؛ کارتی که اغلب به‌خاطر ارائه ارزش خرید پایین مورد انتقاد قرار می‌گیرد. در بیشتر بازی‌ها، RX 9050 عملکردی بین ۲۰ تا ۳۰ درصد پایین‌تر از RTX 5050 ارائه داد. این شامل بازی Final Fantasy XIV: Golden Legacy می‌شود که در آن پردازنده گرافیکی ۲۳ تا ۲۷ درصد کندتر عمل کرد، همچنین Apex Legends با تقریباً ۲۶ تا ۳۰ درصد فریم بر ثانیه کمتر و Rainbow Six Siege X که در آن کارت گرافیک AMD بیست درصد کندتر باقی ماند. شکاف عملکردی زمانی که بازی‌ها روی تنظیمات گرافیکی متوسط (Medium) اجرا می‌شدند در بیشترین حد خود بود، اما روی تنظیمات اولترا (Ultra)، کارت RX 9050 کمی فاصله را کمتر کرد. READ هرآنچه باید درباره هسته‌های تنسور بدانید این نشریه چند بازی دیگر مانند Cyberpunk 2027 و Doom: The Dark Ages را نیز آزمایش کرد، اما ما آن‌ها را در نظر نخواهیم گرفت زیرا شامل مقایسه FSR 4.1 FG با DLSS 4.X همراه با MFG می‌شود که به وضوح RTX 5050 را بسیار جلوتر می‌اندازد. در بنچمارک‌های ترکیبی مانند 3DMark: Speed Way ،Port Royal ،Steel Nomad و Fire Strike، می‌توانیم تفاوت چشمگیری را بین این دو پردازنده گرافیکی مشاهده کنیم. بااین‌حال، در بنچمارک Time Spy، کارت RX 9050 بسیار به پردازنده گرافیکی انویدیا نزدیک‌تر بود. به‌طور کلی، به نظر می‌رسد RX 9050 بدترین کارت در سبد محصولات سری RX 9000 باشد؛ نه فقط به این دلیل که کند است، بلکه به این دلیل که روی کاغذ ۲۷۹ دلار قیمت دارد. کارت RTX 5050 درحال‌حاضر با قیمت حدود ۳۰۰ دلار در دسترس است که آن هم قیمت چندان مناسبی نیست، اما با توجه به اینکه حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد سریع‌تر است، فعلاً برنده قطعی میدان محسوب می‌شود.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

دمای ۱۵۵ درجه سانتی‌گرادی پردازنده اینتل Core i9-13900K تنها با مصرف ۹۳ وات؛ خطایی که جای نگرانی ندارد

دمای ۱۵۵ درجه سانتی‌گرادی پردازنده اینتل Core i9-13900K تنها با مصرف ۹۳ وات؛ خطایی که جای نگرانی ندارد یک سیستم خنک‌کننده مناسب گاهی اوقات برای اجرای حداکثر توان پردازنده اینتل Core i9-13900K کافی نیست، به‌خصوص با دانستن این موضوع که این پردازنده‌های دسکتاپ نه تنها پرمصرف بودند، بلکه به دماهای بسیار بالایی نیز می‌رسیدند. یک کاربر نشان داد که دقیقاً همان پردازنده هنگام اجرای بار کاری تنها با توان مصرفی ۹۳ وات، به دمای ناراحت‌کننده ۱۵۵ درجه سانتی‌گراد رسیده است. خوشبختانه، در ادامه دلیل اینکه چرا نباید نگران این ارقام باشید را بررسی می‌کنیم. خوانش‌های نادرست دما یکی از رایج‌ترین اتفاقاتی است که هنگام راه‌اندازی نرم‌افزارهایی مانند MSI Afterburner یا حتی HWMonitor متوجه آن خواهید شد. کاربر ردیت به نام «ertuui357» احتمالاً پس از اینکه عکسی از دمای پردازنده دسکتاپ که به ۱۵۵ درجه سانتی‌گراد رسیده بود گرفت، فکر کرد که پردازنده Core i9-13900K او درحال ذوب شدن است. این احتمال وجود دارد که نرم‌افزار قرار بوده خوانش را روی ۱۵۵ درجه فارنهایت نشان دهد که معادل ۶۸.۳ درجه سانتی‌گراد است؛ رقمی قابل‌قبول برای یک پردازنده دسکتاپ که ۹۳ وات مصرف می‌کند و توسط یک خنک‌کننده مناسب خنک می‌شود. تصویری که در ادامه نشان داده شده است، منوی تنظیمات بازی Cyberpunk 2077 است و برای یادآوری، حد حرارتی پردازنده Core i9-13900K معادل ۱۰۰ درجه سانتی‌گراد است؛ به این معنی که این پردازنده خیلی پیش از رسیدن به ۱۵۵ درجه سانتی‌گراد دچار افت عملکرد حرارتی (Thermal Throttle) می‌شود و کل سیستم پیش از اینکه حتی به محدوده‌های ذکر شده نزدیک شود، خاموش خواهد شد. در مورد حد توان مصرفی، مشخصات اینتل ذکر می‌کند که پردازنده Core i9-13900K می‌تواند درصورت خنک‌سازی مناسب، در حد توان پایدار PL1 معادل ۱۲۵ وات بدون نگرانی درباره مشکلات افت عملکرد کار کند. بدون اعمال هیچ‌گونه محدودیت توان، این تراشه می‌تواند به ۲۵۳ وات برسد؛ در این نقطه شما قطعاً به خنک‌کننده آبی نیاز خواهید داشت تا از رسیدن Core i9-13900K به آن حد ۱۰۰ درجه سانتی‌گرادی جلوگیری کنید. به‌طور خلاصه، صرف اینکه نرم‌افزار پایش شما خوانش‌های نامنظمی را نشان می‌دهد به این معنی نیست که باید برنامه‌ای را که درحال اجرای آن هستید ببندید یا دوشاخه رایانه را بکشید. راه‌حل بهتر این است که برنامه‌هایی مانند MSI Afterburner را ببندید و آن‌ها را مجدداً راه‌اندازی کنید تا خوانش‌های صحیح را دریافت کنید. READ نتفلیکس اجرای گسترده‌تر سیاست جدید به‌اشتراک‌گذاری اکانت را به تعویق انداختهمچنین مواقعی وجود دارد که دمای پردازنده گرافیکی نمایش داده نمی‌شود، اما این ماهیت چنین نرم‌افزارهایی است و کار بسیار کمی برای اصلاح این مشکل از دست ما برمی‌آید.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

دانشمندان IBM با انجام ۳ آزمایش مدعی دستیابی به برتری کوانتومی شدند

دانشمندان IBM با انجام ۳ آزمایش مدعی دستیابی به برتری کوانتومی شدند دانشمندان شرکت IBM و مؤسسات همکار آنها اعلام کرده‌اند که در سه آزمایش مختلف به «برتری کوانتومی» دست یافته‌اند. این آزمایش‌ها توانمندی‌هایی از پردازش کوانتومی را به نمایش می‌گذارند که حتی سریع‌ترین ابررایانه‌های کلاسیک نیز قادر به رقابت با آنها نیستند. این دستاورد یک گام بسیار مهم در حوزه محاسبات کوانتومی محسوب می‌شود؛ زیرا نشان می‌دهد که این ماشین‌ها می‌توانند وظایف کاربردی و پیچیده‌ای مانند محاسبه واکنش‌های شیمیایی را ظرف چند دقیقه انجام دهند. این درحالی است که انجام همین محاسبات برای یک ابررایانه کلاسیک، سال‌ها زمان خواهد برد. نمایندگان IBM در بیانیه‌ای اشاره کرده‌اند که این آزمایش‌ها ثابت می‌کنند کامپیوترهای کوانتومی می‌توانند راه‌حل‌هایی قابل‌اعتماد را به شکلی کارآمدتر، ارزان‌تر و دقیق‌تر از روش‌های کلاسیک ارائه دهند. در یک کنفرانس خبری، نمایندگان شرکت‌های آی‌بی‌ام، Algorithmiq ،Qedma و دانشگاه شیکاگو سه آزمایش را تشریح کردند. در هر سه آزمایش از سیستم کوانتومی ابررسانای IBM با نام Quantum Heron R3 به همراه روش‌های نوآورانه کاهش خطا استفاده شده است. تمرکز اصلی این پژوهش‌ها بر نمایش و سنجش صحت برتری کوانتومی بوده است. برتری کوانتومی در آزمایش‌های IBM مطالعه اول که با همکاری Qedma انجام شده، سیستمی موسوم به «مدل آیزینگ میدان عرضی فلوکه» را بررسی کرده که فیزیک‌دانان برای بررسی تغییرات ویژگی‌های مغناطیسی مواد تحت تأثیر پالس‌های خارجی از آن استفاده می‌کنند. حل این مسئله برای کامپیوترهای کلاسیک بسیار دشوار است؛ چراکه با بزرگ‌تر شدن ابعاد مسئله، ریاضیات آن به صورت نمایی پیچیده‌تر می‌شود. با‌این‌حال، کامپیوترهای کوانتومی به دلیل ویژگی‌های مکانیک کوانتومی و بهره‌گیری از بیت‌های کوانتومی یا کیوبیت‌ها می‌توانند محاسبات عمیق‌تری انجام دهند. READ «مینگ-چی کو» از احتمال ناچار شدن هواوی به خروج از بازار موبایل می‌گویدهنگامی که پژوهشگران از ابررایانه کلاسیک Fugaku در ژاپن برای اجرای این مدل استفاده می‌کنند، تا حد مشخصی به درست بودن نتایج اطمینان دارند. در مقابل، کامپیوترهای کوانتومی به شدت مستعد خطا و حساس به نویزهای محیطی (مانند میدان مغناطیسی زمین) هستند. یکی از چالش‌های اصلی، یافتن راه‌هایی برای کاهش این خطاها بوده است. پژوهشگران سیستم کوانتومی را تا جایی با ابررایانه مقایسه کردند که سیستم کلاسیک به حد نهایی توان محاسباتی خود رسید، اما کامپیوتر کوانتومی همچنان توان ادامه مسیر را داشت. برای کسب اطمینان از درست بودن نتایج کوانتومی، دانشمندان از نرم‌افزار کاهش خطای کوانتومی QESEM استفاده کردند و پس از مطابقت اولیه با نتایج ابررایانه، پیچیدگی مسئله را تا جایی افزایش دادند که ابررایانه از محاسبه بازماند. سپس آزمایش را روی چند کامپیوتر کوانتومی مختلف مانند «IBM Boston» و «IBM Pittsburgh» و دو سیستم از شرکت Quantinuum اجرا کردند. با وجود تزریق عمدی میزان متفاوتی از نویزهای مصنوعی به هر سیستم، نتایج محاسباتی آنها کاملاً یکسان و سازگار بوده است. آزمایش دوم که توسط IBM و Algorithmiq انجام شده، با مدل آیزینگ میدان عرضی فلوکه روی مسائل دیگری متمرکز بوده و روش متفاوتی برای کاهش خطا در آن به کار رفته است. نتایج این آزمایش نشان می‌دهد با بزرگ‌تر شدن ابعاد مسئله، سیستم‌های کلاسیک نتایج تناقض‌آمیزی تولید کردند، اما سیستم‌های کوانتومی خروجی‌های یکدست و قابل راستی‌آزمایی ارائه دادند. درآزمایش سوم که با همکاری دانشگاه شیکاگو صورت گرفت، از «دروازه‌های کلیفورد» (Clifford gates) که شبیه‌سازی آنها برای سیستم‌های کلاسیک آسان است استفاده شد. سپس با افزودن «دروازه‌های T» مسئله به‌تدریج دشوارتر شد. ساختار این آزمایش به گونه‌ای بوده که صحت محاسبات کوانتومی حتی در پیچیدگی‌هایی که کامپیوترهای کلاسیک از حل آن عاجز بودند، به صورت بنیادی تضمین می‌شد. READ اپل در فهرست خوشنام‌ترین برندها از غول‌های دنیای فناوری عقب افتاداگرچه هر سه آزمایش برتری واضح کوانتومی را نشان می‌دهند، اما پایداری این ادعا به زمان نیاز دارد. در سال‌های اخیر گزارش‌های متعددی از «برتری کوانتومی» منتشر شده که بعدها توسط الگوریتم‌های جدید کلاسیک به چالش کشیده شده‌اند. IBM و شرکای آن انتظار دارند دانشمندان علوم کامپیوتر کلاسیک برای رد ادعای آنها تلاش کنند، اما تأکید دارند که این رفت‌وبرگشت‌های علمی در نهایت به پیشرفت علم کمک خواهد کرد.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

رشد ۲۵۰ برابری سود تراشه‌سازی سامسونگ؛ کمبود حافظه تا ۲۰۲۸ شدیدتر می‌شود

رشد ۲۵۰ برابری سود تراشه‌سازی سامسونگ؛ کمبود حافظه تا ۲۰۲۸ شدیدتر می‌شود سامسونگ الکترونیکس اعلام کرد که انتظار دارد وضعیت کمبود جهانی تراشه وخیم‌تر شود و تا سال ۲۰۲۸ ادامه داشته باشد. این اظهارات پس از انتشار گزارش مالی سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ مطرح شده که از رشد بیش از ۲۵۰ برابری سود بخش تراشه‌سازی این شرکت خبر می‌دهد و نگرانی‌های سرمایه‌گذاران را درباره احتمال کاهش سرمایه‌گذاری‌های حوزه هوش مصنوعی برطرف کرده است. «جِی‌جون کیم»، معاون ارشد بخش حافظه سامسونگ، در گفتگو با تحلیل‌گران تأکید کرد که کمبود عرضه تراشه‌های حافظه در سال ۲۰۲۷ نسبت به امسال شدیدتر خواهد بود و این روند در سال ۲۰۲۸ نیز ادامه خواهد داشت. وی همچنین اعلام کرده که سامسونگ قراردادهای تأمین بلندمدت (حداقل ۵ ساله) با ۵ شرکت بزرگ دیتاسنتر دنیا امضا کرده و در آستانه نهایی‌کردن قرارداد با ۵ شرکت بزرگ دیگر است. این قراردادها بین ۶۰ تا ۷۰ درصد از کل ظرفیت تولید بلندمدت سامسونگ را به خود اختصاص می‌دهند و برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری، بندهایی مانند دریافت پیش‌پرداخت و تعیین حداقل قیمت در آنها گنجانده شده است. رشد سود بخش تراشه در گزارش مالی سامسونگ بخش نیمه‌رسانا سامسونگ در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ سود عملیاتی ۸۹.۲ تریلیون وون (حدود ۶۱.۷ میلیارد دلار) را ثبت کرد که رشد بیش از ۲۵۰ برابری نسبت به‌ سال گذشته را نشان می‌دهد. درآمد کل شرکت نیز با رشد ۱۳۰ درصدی به ۱۷۱.۵ تریلیون وون (حدود ۱۱۸.۵ میلیارد دلار) رسیده و سود عملیاتی کل مجموعه ۸۹.۵ تریلیون وون (حدود ۶۱.۹۸ میلیارد دلار) ثبت شده که بیشتر از کل سود سه سال گذشته این شرکت است. سامسونگ اعلام کرد درآمد حاصل از حافظه‌های با پهنای باند بالا (HBM4) در سه‌ماهه سوم بیش از سه‌برابر خواهد شد. همچنین این شرکت انتظار دارد بخش ریخته‌گری آن که با TSMC و اینتل رقابت می‌کند، به دلیل افزایش نرخ بهره‌برداری از کارخانه‌ها به سودآوری برسد. READ راهنمای حذف نرم افزار فلش پلیر از ویندوز و مکتولید سامسونگ در کارخانه تگزاس امسال آغاز می‌شود و شروع کار دومین کارخانه برای تولید انبوه در سال ۲۰۳۰ برنامه‌ریزی شده است. وضعیت سود سه‌ماهه سامسونگ در سال‌های اخیر در کنار این رکوردشکنی‌ها، افزایش شدید قیمت تراشه‌های حافظه به بخش‌های دیگر ضربه زده است؛ به‌طوری‌که بخش موبایل سامسونگ برای نخستین‌بار زیانی ۷۰۰ میلیارد وونی ثبت کرد. همچنین «پارک سون-چول»، مدیر مالی سامسونگ، اعلام کرد این شرکت به دلیل درآمد نقد مستمر و باثبات از بخش‌های مختلف خود، نیازی به جذب سرمایه جدید از طریق عرضه سهام در بازار آمریکا ندارد. پس از انتشار این گزارش مالی، سهام سامسونگ به‌عنوان بزرگ‌ترین تولیدکننده تراشه‌های حافظه در جهان، ابتدا رشدی تا ۸ درصدی را تجربه کرد، اما در ادامه روز با ۱.۱ درصد کاهش معامله شد.

مقالات گرندسیستم

1 دقیقه زمان مطالعه

قیمت کارت‌های گرافیک انویدیا برای سومین‌بار در ۲۰۲۶ افزایش یافت: این بار تا ۳۰ درصد!

این افزایش قیمت‌ها باعث شده بسیاری از فروشگاه‌ها با کمبود عرضه مواجه شوند. The post قیمت کارت‌های گرافیک انویدیا برای سومین‌بار در ۲۰۲۶ افزایش یافت: این بار تا ۳۰ درصد! appeared first on دیجیاتو.